De ploeg(en) van ’t stad

Beste vrienden en vriendinnen,
 
Think Global, Act Local
 
Vandaag kan de vakantie eindelijk beginnen; de familie is gisteren reeds per charter vertrokken maar omwille van een jaarlijkse meeting op het Microsoft hoofdkwartier in Seattle ben ik verplicht een dagje later na te reizen.
 
Dat geeft me even de gelegenheid om -na al die dingen die sinds 5 jaar veranderd zijn- even de nadruk te leggen op die dingen al 47 jaar constant aanwezig zijn in mijn leven; Antwerpen en Schoten. En toevallig zijn die de voorbije 24 uren heel duidelijk aanwezig geweest. Lees maar even mee.
 
Na een week in US, met veel interne vergaderingen en collega’s uit alle landen van de wereld, besef je soms niet dat er nog een échte wereld bestaat naast engelstalige powerpoint slides. En dat heb ik snel kunnen ontdekken na mijn landing gisteren rond 16u30 in Zaventem.
 
Ralph de Rat was zo vriendelijk om de ‘lustige weduwnaar’ mee uit te nodigen voor de voetbalmatch Beerschot (een paar mensen zeggen nog GBA) – Roeselare op het Kiel. Om 18 zaten we al in Bistro Borsalino, een aanrader, en tussen 20 en 22 uur zagen we ons ploegske met moeite een gelijkspel halen tegen de ‘westflutten’ uit het provinciestadje van Mijnheer Rik. Maar de ambiance was zoals steeds aanwezig, spijtig genoeg meer op de tribune dan op het veld. Achteraf in het clubcafé werden de pinten echter sneller en juister doorgegeven dan de ballen op het veld. Bedankt Ralph, je was een prima spelverdeler.
 
Daarna terug naar Schoten, om uit- en in te pakken. En om 12 uur ’s nachts vast te stellen dat je nog zeer fit bent (omwille van de jetlag) en dat je 8 uur later reeds terug in Zaventem moet zijn. Niet getreurd, ‘je kan de wereld zien in Schoten’ is de slogan van het jaarlijks volksdansfestival en daarom vlug een SMSje aan mijn vriend Pol, de beste en meest optimistische gids van Schoten. En natuurlijk komt er onmiddellijk antwoord.
 
Rode Pol zit in Den Trol (een volkskroeg in Schoten) en heeft een zware dag achter de rug. Pol is ploegverantwoordelijke van onze Simikos Junioren en die werden ’s middags uitgeschakeld in de halve finale van de Beker van Antwerpen na het nemen van strafschoppen. Pol is echter ook ‘nen echte Antwerpsupporter’ en de Great Old had gisterenavond het niet verder gebracht dan een 0-0 tegen Oud Heverlee Leuven, een ploegske uit het Vlaams Brabants provinciestadje Tobbackville. Beide wedstrijden kunnen samengevat worden op een bierviltje maar aangezien Pol liever de bovenkant van een bierviltje gebruikt om er zijn ‘boerreke’ (een vol Stella glas zonder ribben) op te zetten had hij de matchverslagen steeds mondeling gedaan aan wie het wilde horen. Met alle gevolgen. Maar Pol offerde zich graag op als gids voor de nacht op voorwaarde dat ik taxi zou zijn. Deal !
 
In Den Domus, de kroeg van het betere (?) volk, was het om 2 uur al uitermate kalm. Sinds burgemeester Harrie Hendrickx heeft aangekondigd na de verkiezingen een coalitie met het Vlaams Blok te overwegen worden er waarschijnlijk in minder publieke gelegenheden plannen gesmeed om dit te vermijden of te stimuleren. Niemand in ons dorpje wil natuurlijk publiek positie innemen over de primeur van het doorbreken van het cordon sanitaire. En weten dat Den Harrie op dat idee gekomen is nadat La Morel, de VB Babe die naar Schoten is afgezakt, de gemeente beschuldigde over het saboteren van haar ‘Eigen Zwembad Eerst’ probleem in Koningshof. Exit Den Domus.
 
Dan maar naar de Central Park, een deftige taverne die na een bepaald uur en op bepaalde dagen omgetoverd wordt in een dancing. Pol en ik waren niet alleen de oudsten ter plaatse maar als je een jonge meid ziet tabledancen op de tafel waar je een paar weken geleden lekkere tongfilets hebt gegeten dan heb je het wel effe moeilijk. Gelukkig kan je er met niemand over praten want je verstaat elkaar toch niet omwille van de keiharde techno. Maar da’s juist de fun, meer voor mij dan voor Pol. Pol is nen drinker en ik ben nen danser. Nooit in het ritme, maar bewegen en onnozel doen op een dansvloer gaat mij beter af dan drinken aan den toog. En bovenal stond de helft van onze juniorenploeg er ook.  ’s Avonds bewegen die kerels zonder bal maar met meiden blijkbaar veel beter dan ’s ochtends op het veld. Het weze hen gegund. Volgende keer wordt er echter opgewarmd zonder bal maar met meiden en techno want dan halen we tenminste de finale.
 
Van finale gesproken. Uiteindelijk zijn we afgezakt voor een koffietje in De Company; een iets rustigere mix van muziek en drank maar deze keer waren we duidelijk bij de jongsten in de zaak. Of had het te maken met 4u30, het tijdstip van de waarneming ? Alvast bedankt aan Pol om mij te vergezellen tijdens deze gemeentelijke uitstap.
 
In elk geval 3 conclusies over de voorbije 24 uur
 
– Seattle-London-Zaventem-Schoten-Antwerpen-Schoten-Zaventem, een jetlag kan zalig zijn
– je kan de wereld zien in Schoten, niet alleen in juli tijdens het volksdansfestival maar elke dag én nacht
– het is dringend tijd voor Scaldis Antwerpen, met een grote A op het blote bovenlijf en spelend in het sportpaleis want met onze 2 ploegen van niks kunnen we nog niet tegen provinciesteden winnen en we kunnen toch niet blijven uitstellen door te debatteren over naam, de kleur van de truitjes of de plaats van het stadion
 
Tot morgen !
 
Bruno Segers – segers_bruno@hotmail.com
Casablanca Airport
2 april 2006 17:45
 
PS het is niet altijd even makkelijk een digitaal dagboek online up-to-date te houden. Je vindt niet zomaar overal internet toegang én electriciteit op een luchthaven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s