Niet aanwezig kunnen zijn op de ‘Avond van de verontruste ouders’ ?

“Ja, ik kan nu een MP5 of een Uzi pakken en even lekker schieten…” (Dirk, 16 jr). “Het is leuk als je iemand van achteren besluipt en hem dan i.p.v. neerschiet, neerslaat. Gewoon dat je met je geweer hem keihard op z’n hoofd slaat ” (Ernst, 17 jr). Twee uitspraken van gamende jongeren. De toon lijkt daarmee gezet…

 

Beste dames en heren,

 

Gaming zat in het hart van de actualiteit afgelopen week n.a.v. de gruwelijke moord in Antwerpen door een ziekelijke jongen. Uiteraard betreur ook ik deze spijtige daad. Sommige zoeken een verklaring in het feit dat de dader een gameliefhebber is en een grote fan van het spel GTA dat, toegegeven, gewelddadig is. Maar GTA is ook een spel, en dus fictie. Ik heb zelf twee zonen van 17 en 19 jaar die ook GTA spelen, en Manhunt, en Warcraft. Maakt hen dat tot criminelen? Ik denk en ik weet van niet.

 

Ik ben heel blij dat ik hier vandaag namens Xbox en ook een beetje namens de hele gamingsector in België de kans krijg van de organisator van GameZone De Singel om ons engagement tot dialoog over de maatschappelijke rol van het fenomeen ‘gaming’ aan te gaan. Laat mij eerst even een aantal misverstanden over games uit de wereld helpen.

 

Geweld zit in 68 % van de games zoals Doom, Grand Theft Auto en Manhunt. Geweld is daarbij gedefinieerd als het ‘doelbewust toebrengen van letsels’. Ook het ontploffende hoofd van Tweety of Tom & Jerry valt daar dus onder. Geweld zit dus niet in alle games en ook niet in alle succesvolle games. Vorig jaar werden in België meer dan 4 miljoen games verkocht. Bij de Top 10 van best verkochte spellen, zit inderdaad GTA en Warcraft, maar ook een spel als SIMS dat je leert om een gezinsbudget te beheren en FIFA, waarin Belgen niet alleen kunnen deelnemen aan het WK voetbal, maar het zelfs kunnen winnen J

 

Uiteraard zijn niet alle games voor kinderen bedoeld. De sector heeft sinds enkele jaren een systeem om ouders te helpen bepalen welke games geschikt zijn voor hun kroost, het PEGI classificatiesysteem. De meeste fabrikanten en uitgevers van computerspelen, verenigd in de federatie BLISA, hebben zich hierbij aangesloten en vermelden op de doos van het spel een advies m.b.t. leeftijd en inhoud van het spel (geweld, racisme, sex, etc.). Xbox heeft in zijn nieuwste console, Xbox 360 zelfs een systeem voorzien waarmee ouders het spelgedrag van hun kinderen kunnen controleren (parental control systems). Deze systemen zijn ook gebaseerd op de PEGI-classificatie.

 

Sinds PEGI bestaat zijn zo’n 5000 games geclassificeerd en wat blijkt? Minder dan 5 % is 18+, vaak omdat er expliciet geweld in voorkomt. Bijna de helft echter is geschikt voor kinderen boven de 3 jaar. Wat stellen we echter vast? Dat heel wat 12-jarigen GTA spelen, een spel waarvan de gamesindustrie nochtans vindt dat het enkel geschikt is voor 18-plussers. Dat is ook zo vermeld op de doos. Er zijn vijf leeftijdsgrenzen: 3+, 7+, 12+, 16+ en 18+.  Daarnaast laat PEGI door middel van pictogrammen zien waarom voor die leeftijdsgrens is gekozen. Dat kan bijvoorbeeld vanwege geweld zijn (vuistje) of angstaanjagende beelden (spinnetje). Er zijn ook pictogrammen die wijzen op seks, discriminatie, drugsmisbruik of grove taal.  

 

Wij sporen winkeliers aan erop toe te zien dat ze geen games verkopen aan minderjarigen als ze volgens de sector, dus PEGI, enkel geschikt zijn voor meerderjarigen. Maar ik stel me toch de vraag: waarom controleren ouders dat niet? Weet u wat uw kind doet op het Internet, naar welke actiefilms het kijkt, welke games het speelt? Ik zou alle mama’s en papa’s in het publiek vanavond de raad willlen geven: kijk straks eens welke games uw zoon of dochterlief in de kast heeft staan, of beter nog, vraag hen om hun favoriete spel eens met u te spelen. Dat is de beste manier om zelf te oordelen wat uw kind aankan. En misschien vindt u het zelfs leuk!

 

Gaming is trouwens een heel sociale bezigheid en een favoriet gespreksonderwerp op de speelplaats. Jongeren spelen liefst in groep en vinden het heerlijk dat ze hun natuurlijke drang tot competitie en spel kwijt kunnen in games. Ze mogen, zonder iemand echt kwaad te doen, allerlei emoties en identiteiten uitproberen. Net zoals wij dat vroeger deden als we ‘Cowboy & Indiaantje’ speelden met de buurjongens. Zo wordt gamen een uitlaatklep voor de natuurlijke drang naar opwinding. Peter Adriaenssens, kinderpsychiater aan de KUL zegt daarover: “ Bij gezonde jongeren hebben gewelddadige games geen invloed op het gedrag. Bij psychisch zieke jongeren kan er wel impact zijn, maar die is er ook vanwege films, televisie en de hele maatschappij, waar geweld banaal geworden is.” Zo gingen de afgelopen weken miljoenen mensen, ook jongeren en zelfs kinderen, naar Tom Cruise kijken in het (zeer gewelddadige) Mission Impossible 3, één van de recente kaskrakers in de bioscoop. Wist u trouwens dat die andere actieheld, Arnold Schwarzenegger, nu als gouverneur van Californië bepaalde games met gewelddagige inhoud, geklasseerd 18+, heeft verboden bij wet? Over hypocrisie gesproken…

 

Gaming mag dan wel zeer populair zijn bij kinderen, het is fout te denken dat enkel zij spelen. De gemiddelde leeftijd van een gamer, dames en heren, is 28 jaar. Dat is 10 jaar ouder dan de leeftijd waarop de wet ons meerderjarig acht en dus in staat om zelf te beslissen welk spel we aankunnen, zoals bijv. GTA.  Een op vier gamers is trouwens ouder dan 36.

 

Maar wat trekt zovele mensen dan aan in gamen? Sommigen denken dat dat vooral geweld is. Fout. Uit onderzoek blijkt dat competitie (winnen), uitdaging (knutselen) en fantasie (‘escapisme’) de drie belangrijkste succescriteria zijn voor een game-hit. Daarnaast zijn ook het sociale aspect (samen spelen), interesse (snappen en weten), opwinding, controle (de baas zijn) belangrijke motivatoren.

 

U zal het misschien niet geloven na de mediaheisa van de afgelopen week, maar games hebben zelfs een positief effect op gamers. Uit onderzoek is gebleken dat de oog-brein-hand coördinatie wordt aangescherpt en leren frequente spelers snel en probleemoplossend denken. Ze leren ook omgaan met parallel aangeboden informatie en strategieën ontwikkelen. Dat zijn onmisbare vaardigheden in de huidige informatiemaatschappij. Beck & Mitchell ondervroegen 2500 werknemers (geen kids dus) over gamen en vatten hun conclusies samen in het boek ‘Got Game’. Zij stelden vast dat gamers heel sociale wezens zijn die heel resultaatgericht functioneren binnen een bedrijf.

 

Daarnaast is er zeker ook een rol weggelegd voor games in het onderwijs. Zij zijn de illustratie bij uitstek van het begrip ‘spelend leren’. Het is algemeen erkend dat kinderen sneller leren via spel dan via ex-kathedra kennisoverdracht. Bij onze noorderburen hebben ze dat al langer begrepen. De Nederlandse overheid trok 10 miljoen euro uit voor GATE, een onderzoeksproject dat nagaat in welke mate computergames kunnen worden ingezet in modern onderwijs. Misschien een ideetje voor de Vlaamse politici ?

 

Tot slot, dames en heren, zou ik er nog eens op willen wijzen dat wij de klok niet kunnen terugdraaien. Wij leven nu eenmaal in de 21ste eeuw, waar films, het Internet, televisie en games een dagelijkse realiteit zijn geworden in heel wat Belgische/Vlaamse gezinnen. En gelukkig maar. Wij hebben de luxe toegang te hebben tot moderne technologie en ik zou vandaag een oproep willen doen naar alle beleidsmakers, ouders, opvoeders, onderwijzers, gameverkopers, etc. ‘Laat we onze jongeren mediawijs maken’. Laten we hen leren om te gaan met nieuwe media, met games, met Internet. Alleen als iedereen zijn steentje daartoe bijdraagt zal dat lukken. Opvoeden is niet de rol van de media maar de rol van de maatschappij. De nieuwe media kunnen echter helpen bij de hedendaagse opvoeding.

 

Dames en heren, ik dank u voor uw aandacht.

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

General Manager Microsoft België en Luxemburg

Antwerpen

24 mei 2006 21:00

 

PS I rest my case, ik stop mijn pleidooien ‘pro domo’. Luister eens naar Professor Gust Demeyer van de KULeuven of lees zijn boek dat in augustus uitkomt. Of speel zelf eens een spel. Leuk hoor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s