De dag van de bruine enveloppe

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Ook uw lidkaart van de NV België ingevuld ?

 

Vandaag 31 juli is het weer zover. De uiterste datum voor het vernieuwen van het lidmaatschap van de NV België. Daarvoor hebben we allemaal een paar maanden geleden een bruine enveloppe ontvangen met daarin een andere bruine enveloppe, 2 zo goed als identieke formulieren en nog wat andere ‘dode bomen’ met meer informatie over de jaarlijkse kleine wijzigingen. En dan begint het traditionele proces; je vult op het kladje gegevens in die je overschrijft van andere papieren die de staat al heeft, je checkt alles op dt-fauten en schrijft het dan nog eens over op het definitieve formulier. Het kladje gaat in de map thuis en de rest gaat in de bruine enveloppe die je vlug zelf gaat posten bij het belastingskantoor in jouw gemeente. Want met De Post weet je maar nooit.

 

We kennen het proces allemaal, we doen het jaarlijks en een paar maanden later wordt ons verteld of we betaald worden –of moeten betalen- om lid te blijven van de NV België. Verleden jaar hing er zelfs een boete boven mijn hoofd omdat ik mijn formulier zogezegd niet had ingevuld en binnengebracht. Dat had ik dus wel gedaan maar hoe bewijs je dat je een enveloppe wel degelijk tijdig in de bus hebt gestopt ? Niemand stempelt daar immers af voor ontvangst. Dit jaar zou het me niet overkomen want alles kan nu on-line via de elektronische identiteitskaart, de eID. Hierbij het relaas van de grootste Belgische eID fan tijdens zijn eerste ‘vakantiedag’ …

In juli 2004 had ik een kort onderhoud met Bill Gates in New Orleans over de Belgische elektronische identiteitskaart. Gewapend met mijn Internationaal Paspoort (het boekje), mijn gewone identiteitskaart (de kaart) en een demo van de nieuwe elektronische identiteitskaart (de kaart met chip) had ik een boeiende discussie over dit innoverende concept. Ook Bill was snel overtuigd dat België uniek was en een wereldwijde voortrekker ging worden met dit ambitieus plan. Aardig wat critikasters in België –je bent immers nooit sant in eigen land- maar die hebben we allemaal de mond gesnoerd toen Bill dit in februari 2005 herhaalde voor alle Belgische journalisten en camera’s. De combinatie van de elektronische identiteitskaart en het Rijksregister zal toelaten dat België als snelste de overgang gaat maken naar e-government. Sommigen blijven nog steeds klagen dat op deze kaart geen adres of naam van partner staan maar, beste lezers, dit zijn veranderlijke gegevens. Op de kaart staan de vaste gegevens zoals foto, naam, geboortedatum en geslacht. Alle veranderlijke gegevens horen in het Rijksregister en moeten vlot opvraagbaar zijn. De eID moet het rijbewijs worden voor de elektronische snelweg en daar is men in dit kleine landje rond Brussel goed mee bezig. Men zegge het voort. En het gaat snel. Ondanks het feit dat er 2 Limburgse ministers (Peter Vanvelthoven en Patrick Dewael) aan het stuur staan.

 

Getuige daarvan deze middag het recyclagepark in Schoten. Samen met jongste zoon Nils was ik ‘vuilkar van dienst’ want –zoals ik voor de vakantie een clean desk wou op kantoor- wilde Ingeborg een clean house vooraleer we morgen naar de kust vertrekken. Tot mijn grote verbazing was de traditionele gemeentelijke afvalkaart niet meer nodig maar kunnen de inwoners zich daar nu ook al aanmelden met de eID kaart. Weer een kaart minder in mijn portefeuille. Wat een luxe.

 

En zo begon ik deze avond enthousiast –met diezelfde eID kaart- mijn belastingsaangifte on-line in te vullen via tax-on-web. En ongelooflijk … het werkte ! Ik vulde snel al mijn gegevens in en kon zelfs een simulatie uitvoeren van wat ik zou betalen of terugtrekken. Ik kon mijn ogen niet geloven. Snel aftekenen en elektronisch versturen. Het venijn zat spijtig genoeg in de staart. Ingeborg heeft nog geen eID en kon –als echtgenote- niet onmiddellijk aftekenen. Ze kon alleen een token aanvragen maar dat duurt 10 dagen en dat is dus te laat. Andere oplossing was de scheiding aanvragen maar dat duurt nog langer en dat is nog veel duurder … Dus alles toch op papier. The paperless office only exists on paper.

 

Gezien mijn ervaringen van verleden jaar wou ik echter niet alleen tijdig zijn maar ook een bewijs hebben dat ik wel degelijk mijn brief had binnengebracht. Ik heb intussen al mijn tax-on-web schermen overgeschreven met mijn zwarte pen, alles in de traditionele bruine enveloppe gestopt, dichtgelikt, de fiets op en zojuist –een uurtje voor de deadline- gepost in het belastingskantoor van de Vordensteinstraat. Het politiekantoor ligt iets verder en ik heb nog even geaarzeld om er een agent als getuige bij te halen maar –als mijn belastingsinspecteur ooit moeilijk doet- dan duw ik deze blog onder zijn of haar ogen. Dat is weer een lezer meer.

 

Tot morgen!

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Schoten

31 juli 2006 23:30

 

PS In al mijn last minute woede had ik in elk vakje ‘penis’ willen invullen, da’s immers het enige wat ik kan aftrekken. Oei, “da’s erover” zou Ingeborg zeggen maar ze slaapt al. Morgen vraag ik voor haar in elk geval een eID aan. En dan vertrekken we naar zee.

Eens scout, altijd scout

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Wat moet er met de K gebeuren ?

 

Enkele dagen geleden werd ik gecontacteerd door William Visterin die in De Tijd een serie artikels schrijft over CEO’s en hun jeugdige ervaringen met vakantiewerk. Via Bruno’s Blogboek 21/07 hebben jullie al kennis gemaakt met zoon Hans en zijn tikklok. Binnenkort hopelijk in De Tijd over vader Bruno en EBES. En vandaag al een voorproefje voor mijn bloglezers.

 

Mijn eerste vakantiewerk deed ik op EBES, afdeling Grote Netten in Merksem, en nu deel van Elia. Interessante omgeving, al die transformatoren en hoogspanningsmasten. Mijn job beperkte zich spijtig genoeg tot het afschuren en schilderen van deze technologische hoogstandjes. Een jaartje later op de dispatch van EBES Oever (nu deel van Electrabel). Ook een interessante omgeving maar daar heb ik alleen leren klasseren, koffie drinken en begrip opbrengen voor series zoals “De collega’s” en “The Office”. Kortom, mijn vakantiewerken waren geen leerervaringen, alleen kennismakingen met een professionele werkomgeving en –niet te verwaarlozen- een bron van inkomsten.

 

Het meeste heb ik in de vakanties echter geleerd tijdens de scoutskampen. Ik heb immers jaren doorgebracht binnen scouting en het jaarlijkse kamp in de Limburg of de Ardennen was de climax. Ik heb er niet alleen mijn vrouw leren kennen maar ik heb er vooral geleerd hoe sterk scouting gebouwd was rond het “Learning by Doing” principe van Baden Powell en de 5 basispijlers; engagement, zelfwerkzaamheid, medebeheer, ploegwerk en dienst. Deze 5 basispijlers zijn nog steeds niet veranderd. Stouterikken vertelden ooit dat scouting de beste voorbereiding voor het leger was, niks van, scouting is beste voorbereiding voor het professionele leven. Ook binnen het bedrijfsleven geldt immers “Learning by Doing” en elke succesvolle onderneming wordt gebouwd op dezelfde 5 basispijlers. Ooit vroeg ik aan Roger Cornelissen, toen algemeen directeur Alfa Laval, voormalig Fedagrim voorzitter en nog steeds VILT voorzitter waarom hij –ondanks al die drukke beroepsbezigheden- nog steeds zoveel tijd stopte in het beheer van dit scoutsdomein Drieboomkensberg. Het antwoord was simpel. “Omdat scouting mij vroeger zoveel geleerd en gegeven heeft mag ik best wat teruggeven”. Dienst avant-la-lettre.

 

Ik moet aan Roger denken terwijl ik deze blog tik. In het kantoortje van Drieboomkensberg hangt immers de nieuwe missie van het voormalige VVKSM, het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts en Meisjesgidsen, nu Scouts en Gidsen Vlaanderen. Na een gevoelige verbondsraad werd er in februari beslist de K van Katholiek te schrappen met volgende missie als resultaat :

 

Wij zijn scouts en gidsen, meisjes en jongens,
elk met een eigen verhaal. Iedereen kan erbij.
We gaan samen op verkenning en durven tuimelen in het leven.
De natuur is onze troef.
We geloven in onszelf, in elkaar en in iets meer.
We spelen een spel dat niet luchtledig is,
in vrije tijd die niet vrijblijvend is.
Met groot plezier en kleine daden
komen we op voor onze omgeving en
voor een kleurrijk Vlaanderen.
Zo dromen we luidop van gelukkige mensen
in een rechtvaardige wereld.

 

Toch mooi hé, wie zou er zijn kinderen niet willen aansluiten bij Scouts en Gidsen Vlaanderen ?

 

Het wordt dringend tijd dat niet alleen Scouts en Gidsen maar ook alle Vlamingen eens werken aan een gemeenschappelijke missie waar we met zijn allen willen –en kunnen- blijven achter staan. We staan met zijn allen achter Kathleen, Karen en Kristel, de leuke meiden van K3 maar spijtig genoeg zijn er in Vlaanderen vandaag ook 3 verschillende missies en business plans. Minister-president Yves Leterme heeft een plan Vlaanderen in Actie, Urbain Vandeurzen heeft met VOKA een transformatieproject en Remi Vermeire leidt de Warandegroep met hun manifest. België heeft 7 parlementen maar het kleine Vlaanderen heeft 3 verschillende plannen. Begrijpe wie kan. En zoals steeds slaagt de pers er weer in om die 3 plannen tegen elkaar op te zetten i.p.v. in elkaar te laten opgaan. Bij deze een oproep aan Frans Crols en al zijn collega’s om hun verantwoordelijkheden op te nemen en een nieuwe AVV-VVK beweging op te zetten, maar deze keer ook zonder K.

 

Laat ons gaan voor AVV-VVE; Alles Voor Vlaanderen – Vlaanderen Voor Europa. Ik zal alvast tijdens mijn vakantie de IJzertoren beklimmen en stiekem de K door een E vervangen. Dan hebben we tenminste al 1 monument dat hoog boven Vlaanderen uitsteekt en ons allemaal dagelijks –en jaarlijks- zal doen herinneren aan onze gemeenschappelijke Vlaamse missie. Daarnaast boek ik een paar kamers in Huize De Toren, met zicht op IJzertoren en de Dodengang, voor een discrete meeting met Leterme, Vandeurzen, Vermeiren en Crols want een tweede keer naar Poupehan is van het goede teveel.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Scoutsdomein Drieboomkensberg Westmalle

30 juli 2006 16:15

 

PS K3 mag komen zingen op de IJzerbedevaart maar alleen als Leterme, Vandeurzen en Vermeiren het eens zijn over een gemeenschappelijk plan. Anders klinkt het vals.

Heerlijk duurt het langst

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Small can be beautiful

 

We starten onze vakantie in het midden van de bossen. Een weekend concierge spelen op scoutsdomein Drieboomkensberg. In de schaduw van de trappistenabdij van Westmalle. Drieboomkensberg is een plek zonder kabeltelevisie en zelfs de kwaliteit van Proximus (de meest nabije volgens een vrije vertaling uit het Latijn nvdr) laat er te wensen over. Gelukkig is er al telefoon en zelfs ADSL zodanig dat bloggen geen enkel probleem vormt.

 

Binnen de muren van die trappistenabdij bevindt zich een bescheiden bedrijfje met bewust bescheiden doelstellingen. Met dit bedrijf willen de broeders voorzien in hun eigen levensbehoeften en die van de medewerkers, in het onderhoud van de abdijgebouwen, en daarnaast fondsen genereren voor caritatieve werken. De cover van Business Week, het bla-bla-blad van Wallstreet, zal dit bedrijfje nooit halen want aan een beursintroductie, een IPO, wordt niet gedacht. Gelukkig want op de beurs geldt de wet van vraag en aanbod en worden bedrijven gemaakt of gekraakt door analisten. En deze analisten zijn dan weer de spreekwoordelijke stuurlui aan de spreekwoordelijke (lager)wal.

 

Toch haalde dit trappistenbedrijfje enkele maanden geleden de middenpagina van ZO-magazine, het ledenblad van Unizo, de Unie van Zelfstandige Ondernemers, met een inspirerend verhaal over “Succesvol klein blijven zonder complexen”. Algemeen directeur Philippe Van Assche legt uit waarom groeien niet altijd beter is : 

  1. Groei maakt soms kwetsbaar. “Extra groei kan weliswaar extra winst opleveren, maar eenmaal een bepaald omzetniveau bereikt, moet dat ook dag na dag opnieuw worden waargemaakt om de onvermijdelijk meegestegen kostenstructuur van de onderneming te kunnen blijven financieren. Dat maakt bedrijven kwetsbaar.”
  2. Liever ‘groot’ in een kleine niche. “Zeker als kleine marktspeler is het vaak beter je heel sterk te specialiseren in een bepaalde niche waarin je dan ook echt uitblinkt, en vooral vast te houden aan je principes, in plaats van altijd de grote spelers te willen achternahollen, en daar nodeloos veel middelen in te investeren, terwijl je die strijd zo goed als nooit kan winnen”.
  3. Klein maar zelfstandig en vrij. “Door niet te groeien verkeert het bedrijf vandaag in een comfortabele financiële positie, die toelaat een eigen koers te blijven varen, zonder inmenging van externe financiers, laat staan van grotere groepen. De beperkte omvang van het bedrijf laat bovendien toe dat het op haar oorspronkelijke site, in de schaduw van de abdij blijft bestaan, in harmonie met de omgeving, op een beheersbare schaal en met een gegarandeerd authentieke productkwaliteit."

Die productkwaliteit ondervinden we hier ter plaatste. Westmalle Trappist en Westmalle Tripel. En wat staat er vandaag op hun bierviltjes ? Heerlijk duurt het langst ! Da’s pas marketing.

 

Voor al die lezers die –aan het begin van mijn vakantie- nog altijd niet begrepen hebben dat niet kwantiteit maar wel kwaliteit het verschil maken verwijs ik graag naar het verhaal van de MBAer en de Mexikaanse visser. Ver van Westmalle maar even juist.

 

Quote

An American businessman stood at the pier of a small coastal village in Mexico, when a small boat carrying a lone Mexican fisherman docked. Inside the small boat were several large yellowfin tuna. The American complimented the Mexican on the quality of his fish and asked how long it took to catch them. The fisherman replied, “Only a little while.”
  The American then asked, “If it took only a little while to catch these fine fish, why didn’t you stay out longer and catch more fish?” The fisherman explained that this catch was enough to support his family’s immediate needs.
  The American then asked, “But what do you do with the rest of your time?”
The fisherman replied, “I sleep late, fish a little, play with my children, take a siesta with my wife, and stroll into the village each evening, where I sip wine and play guitar with my amigos. I have a full and busy life, señor.”
  The American scoffed, “I am a Harvard MBA and could help you. You should spend more time fishing and with the proceeds buy a bigger boat. With the proceeds from the bigger boat you could buy several boats. Eventually, you would have a fleet of fishing boats. Instead of selling your catch to a middleman you would sell directly to the processor, eventually opening your own cannery. You would control the product, processing, and distribution. You would need to leave this small coastal fishing village and move to Mexico City, then L.A., and eventually New York City, where you would run your expanding enterprise.”
  The fisherman asked, “But señor, how long will this all take?”
  The American replied, “Fifteen to twenty years.”
  “But what then, señor?” inquired the Mexican. The American laughed and said, “That’s the best part. When the time is right, you would announce an IPO and sell your company stock to the public and become very rich. You would make millions.”
  “Millions, señor? Then what?” asked the Mexican.
  The American said, “Why, then you would retire, of course—move to a small coastal fishing village where you could sleep late, fish a little, play with your kids, take a siesta with your wife, and stroll into the village in the evenings, where you could sip wine and play your guitar with your amigos.”

Unquote

 

Ik ga een Tripel drinken. Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Scoutsdomein Drieboomkensberg Westmalle

29 juli 2006 21:00

 

PS De meeste Belgische speciaalbier brouwerijen draaien op Microsoft Dynamics terwijl de internationale brouwers (en de chemie) op SAP software draaien. Just FYI.

De vakantie kan beginnen

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Vacare = vrij zijn van

 

De vakantie kan beginnen, een kleine 3 weken. Vakantie komt van het Latijnse woord vacare, vrij zijn van. In het meest ideale scenario zal ik ‘vrij van werk’ zijn.

 

Niet met het werk bezig zijn zal wel lukken. Nadine blijft trouw op post, blijft alles opvolgen en zorgt voor de juiste beslissingen onder leiding van Mario en de andere aanwezige collega’s. Op spoedafdelingen weet men dat tijdens de vakantie het aantal breuken en kleine ongevallen toeneemt, binnen IT stellen we vast dat er tijdens de schoolvakanties meer problemen zijn met virussen en computeraanvallen. Enkele jaren geleden sloeg het Blaster virus toe in deze periode. Wat moeten studenten immers doen als ze niet op school zitten ? Ik wens het Mario niet toe.

 

Ik heb maar 1 zorg. We blijven 3 weken in België en hoe ga ik ervoor zorgen dat ik dagelijks een snelle (draadloze) internetverbindig ga vinden voor mijn blog ? Want als ik mijn dagboek niet dagelijks bijwerk verlies ik al mijn lezers. En het aanbod van Google om hun search button op mijn hoofdpagina te plaatsen. Kwestie van wat bij te verdienen want jullie weten dat Neelie Kroes met mijn 13de maand gaan lopen is.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Diegem

28 juli 2006 12:30

 

PS Nog iets over die Europese boete. Verleden week kwam ik Steve Ballmer tegen in Orlando die vertelde dat het Belgische filiaal een jaar voor niets had gewerkt. Inderdaad, de boete is ongeveer zo groot als onze jaaromzet. En toch nemen we vakantie.

Ik haat statistiek, ik hou van logika

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Denk statistisch, handel logisch

 

Velen kennen de uitdrukking van Percy Barnevik, de voormalige CEO van ABB, “Think Global, Act Local” die nog steeds –en terecht- als een leidraad wordt gebruikt binnen multinationale ondernemingen ondanks het feit dat ABB in het post-Percy tijdperk reeds driemaal werd geherstructureerd. Regelmatig word ik geconfronteerd met “Denk statistisch, handel logisch”, een kleine variante op hetzelfde thema. Ik leg even uit.

 

In begin van de jaren 90 was Lotus Development Corporation 1 van de eerste IT bedrijven met een duidelijk beleid aangaande diversity. In de wereldwijde persrelease werd zelfs melding gemaakt dat 1 op 10 medewerkers een ‘niet traditioneel seksueel gedrag’ vertoonde. Ikzelf was op dat moment algemeen directeur Benelux en het Brusselse kantoor telde juist 10 medewerkers. De Belgische collega’s vragen zich nog steeds af wie die ene dan wel was in Brussel. Een paar maanden later besliste Lotus om 10 % van de medewerkers te laten afvloeien, nog steeds de hardste beslissing die ik tijdens mijn carrière heb moeten nemen. Achteraf maakte iemand de sarcastische opmerking dat Lotus op een eigenaardige manier met diversity omsprong. Statistisch correct maar natuurlijk helemaal niet logisch.

 

Met statistieken kan natuurlijk van alles en nog wat bewezen worden. Er bestaan ook voldoende citaten over statistiek. Van statistiek is als een bikini; het geeft een idee, maar houdt het essentiele verborgen over je kunt slechts die statistieken vertrouwen, die je zelf gemanipuleerd hebt tot verjaardag vieren is een gezonde bezigheid; het is namelijk statistisch bewezen dat mensen, die het meest hun verjaardag vieren, ook het langst leven. Kortom, het is statistisch bewezen dat statistieken statisch en stom kunnen zijn.

 

Vandaag worden in multinationale organisaties echter statistieken bijgehouden over van alles en nog wat. Bovendien moeten beslissingen dikwijls geïmplementeerd worden volgens een distributiecurve zodanig dat achteraf de wereldwijde statistieken kloppen. Geen eenvoudige klus want de ‘wet van de grote getallen’ speelt niet in kleine groepen. Ontsla maar eens 10 % van de medewerkers als je een team van 5 personen leidt. Of 40 % female new hires binnenhalen terwijl er maar 10 % vrouwen afstuderen in de IT-richtingen in het betreffende land. Allemaal uitdagingen waarmee ik –samen met mijn collega’s country managers- geconfronteerd word.

 

Maar gelukkig is er de logika, die helpt me steeds. Ik kan in mijn jas, mijn jas kan in mijn valies, dus ik kan in mijn valies. Nietwaar ? En die logika gebruiken we lokaal om de globale statistieken te laten kloppen. Vanop afstand weet men immers niet hoe klein de persoon is of hoe groot de valies. Maar kloppen doet het altijd. Denkt men.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Schoten

27 juli 2006 22:30

 

PS Volgens de statistieken zullen vandaag ongeveer 800 mensen dit bericht lezen, het is logisch dat ze mij gek verklaren. Inderdaad, ik ben aan vakantie toe.

Leve de vooruitgang, weg met de e-mail

Beste vrienden en vriendinnen,

 

De terugkeer van de bruine enveloppe

 

e-mail is niet meer weg te denken uit het hedendaagse bedrijfs- en privé leven. Getuige daarvan zijn de goed gevulde inboxen van alle leden van de familie Segers – De Groot. Toch loopt het af en toe mis in mijn inbox.

 

Microsoft is immers een internationale multidimensionele matrixorganisatie en daardoor maak ik deel uit van verschillende electronische distributielijsten. Ik ben niet alleen een Microsoft medewerker maar ook een country manager, een commerciële persoon, een marketeer, een Outlook gebruiker, een Office gebruiker, een blogger enz … Vanuit al deze rollen krijg ik regelmatig informatie toegestuurd. En bovendien vinden een aantal internationale collega’s dat ook hun rol belangrijk is en dat willen ze mij –via e-mails- bewijzen. Een sticker ‘Geen reclame in deze brievenbus’ is echter onmogelijk en daarom is een lege inbox niet alleen voor mij maar ook voor alle andere Microsoft medewerkers een constante uitdaging.

 

Gelukkig bestaan er opleidingen en vaardigheden voor het snel en correct verwerken van inkomende mails. In België is Time-Smart met wekelijkse e-mailtips een echte aanbeveler. Schrijf U in of lees Take Back Your Life!: Using Microsoft® Outlook® to Get Organized and Stay Organized, het beste boek om het uiterste uit Outlook te halen en écht productiever te worden. Hendrik Conscience leerde zijn volk lezen, Peter Benoit leerde zijn volk zingen en Bruno Segers leert zijn volk mailen. Ik maak me inderdaad zorgen over de toekomst van de wereld als we niet met zijn allen leren e-mailen. Want meer en meer mensen raken het (mail) noorden kwijt …

 

Deze ochtend ontving immers iedereen binnen Microsoft een klassieke bruine interne post enveloppe ‘For Internal Use Only’ met een boodschap van algemeen belang op papier, in hardcopy dus. Dezelfde boodschap was enkele weken eerder al via e-mail verstuurd maar blijkbaar was de zender niet zeker dat zijn boodschap aangekomen dan wel gelezen en begrepen was. Dus nog maar eens verstuurd via de traditionele interne post. Dan lezen ze het zeker! Ik hou mijn hart vast als alle internationale medewerkers die ons nu al bombarderen met honderden e-mails diezelfde boodschappen nog eens op papier en per normale post gaan versturen. Zoiets is misschien goed voor het zakencijfer van De Post maar het regenwoud in Zuid-Amerika zal afnemen en de nachtvluchten boven Brussel zullen alleen maar toenemen.

 

Elke nieuwe technologie kan voor een betere wereld zorgen, ook e-mail. Laat ons ze dus zo goed mogelijk leren gebruiken.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Schoten

26 juli 2006 23:30

 

PS Airco is ook een nieuwe technologie en die zorgt tenminste voor een betere wereld. Blogger Tom bleef een ganse avond op kantoor werken bij gebrek aan airco thuis !

Nooit een tweede kans voor een eerste indruk

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Mensen maken het verschil

 

Vandaag terug op kantoor voor aardig wat persoonlijke gesprekken vnl. met toekomstige en nieuwe medewerkers. Ook hier geldt –in beide richtingen- dat je nooit een tweede kans krijgt om een eerste indruk te maken.

 

Omdat mensen het verschil maken probeer ik voor alle vacatures de korte lijst van 1, 2 en soms 3 kandidaten te zien die in aanmerking komen. Deze mensen dragen immers op hun manier bij tot het imago van Microsoft bij een bepaalde klant of in een bepaald segment. Een hele klus want we hebben nog steeds aardig wat vacatures maar in een gesprek van 15 tot max. 30 minuten kan je heel veel te weten komen over elke persoonlijkheid. En ook vandaag waren beide kandidaten uit het juiste hout gesneden. De voorselectie is weer schitterend gebeurd want “A’s hire A’s” maar “B’s hire C’s” en “C’s hire D’s”. Niet alleen de personeelsdienst maar ook de hiring managers hebben hun job gedaan. Ik hoop dat ikzelf ook de juiste eerste indruk heb gelaten. Alleen als je de besten van de besten hebt haal je de beste van de besten binnen. Talent trekt talent aan, niet alleen in sport maar ook in het bedrijfsleven. Op hiring mag je dus geen compromissen sluiten want ‘if you don’t hire well, you’ve to fire well’. Dat hoorde ik ooit van Geoff Squire, de voormalige CEO van Oracle Europe. Ontslagen zijn steeds dure en onaangename gelegenheden. Vraag het maar aan Larry Ellison toen hij Geoff ontsloeg.

 

Elke maand heb ik ook een individuele ontmoeting van 15 minuten met medewerkers die nieuw in dienst zijn. Ik peil dan naar hun eerste indrukken. Eerste indrukken hebben immers 2 eigenschappen; ze zijn steeds juist maar ze worden zo snel vergeten. Ik vraag dan naar positieve en naar negatieve verrassingen. Zo krijg je snel een objectief overzicht van zaken die goed blijven lopen en andere zaken die nog niet verbeterd zijn of die verbeterd kunnen worden. Op deze wijze hebben vandaag 4 nieuwe medewerkers mij –zonder het te weten- gratis advies gegeven. Want we willen de besten van de besten nog beter maken. Alleen zo word en blijf je de beste werkgever.

 

Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Diegem

25 juli 2006 18:30

 

PS Vanavond gaan we langs bij onze vrienden Luc en Veerle waarvan we –na een eerste indruk– dachten dat het heel ernstige mensen waren. Niks van, het wordt lachen geblazen.