Heerlijk duurt het langst

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Small can be beautiful

 

We starten onze vakantie in het midden van de bossen. Een weekend concierge spelen op scoutsdomein Drieboomkensberg. In de schaduw van de trappistenabdij van Westmalle. Drieboomkensberg is een plek zonder kabeltelevisie en zelfs de kwaliteit van Proximus (de meest nabije volgens een vrije vertaling uit het Latijn nvdr) laat er te wensen over. Gelukkig is er al telefoon en zelfs ADSL zodanig dat bloggen geen enkel probleem vormt.

 

Binnen de muren van die trappistenabdij bevindt zich een bescheiden bedrijfje met bewust bescheiden doelstellingen. Met dit bedrijf willen de broeders voorzien in hun eigen levensbehoeften en die van de medewerkers, in het onderhoud van de abdijgebouwen, en daarnaast fondsen genereren voor caritatieve werken. De cover van Business Week, het bla-bla-blad van Wallstreet, zal dit bedrijfje nooit halen want aan een beursintroductie, een IPO, wordt niet gedacht. Gelukkig want op de beurs geldt de wet van vraag en aanbod en worden bedrijven gemaakt of gekraakt door analisten. En deze analisten zijn dan weer de spreekwoordelijke stuurlui aan de spreekwoordelijke (lager)wal.

 

Toch haalde dit trappistenbedrijfje enkele maanden geleden de middenpagina van ZO-magazine, het ledenblad van Unizo, de Unie van Zelfstandige Ondernemers, met een inspirerend verhaal over “Succesvol klein blijven zonder complexen”. Algemeen directeur Philippe Van Assche legt uit waarom groeien niet altijd beter is : 

  1. Groei maakt soms kwetsbaar. “Extra groei kan weliswaar extra winst opleveren, maar eenmaal een bepaald omzetniveau bereikt, moet dat ook dag na dag opnieuw worden waargemaakt om de onvermijdelijk meegestegen kostenstructuur van de onderneming te kunnen blijven financieren. Dat maakt bedrijven kwetsbaar.”
  2. Liever ‘groot’ in een kleine niche. “Zeker als kleine marktspeler is het vaak beter je heel sterk te specialiseren in een bepaalde niche waarin je dan ook echt uitblinkt, en vooral vast te houden aan je principes, in plaats van altijd de grote spelers te willen achternahollen, en daar nodeloos veel middelen in te investeren, terwijl je die strijd zo goed als nooit kan winnen”.
  3. Klein maar zelfstandig en vrij. “Door niet te groeien verkeert het bedrijf vandaag in een comfortabele financiële positie, die toelaat een eigen koers te blijven varen, zonder inmenging van externe financiers, laat staan van grotere groepen. De beperkte omvang van het bedrijf laat bovendien toe dat het op haar oorspronkelijke site, in de schaduw van de abdij blijft bestaan, in harmonie met de omgeving, op een beheersbare schaal en met een gegarandeerd authentieke productkwaliteit."

Die productkwaliteit ondervinden we hier ter plaatste. Westmalle Trappist en Westmalle Tripel. En wat staat er vandaag op hun bierviltjes ? Heerlijk duurt het langst ! Da’s pas marketing.

 

Voor al die lezers die –aan het begin van mijn vakantie- nog altijd niet begrepen hebben dat niet kwantiteit maar wel kwaliteit het verschil maken verwijs ik graag naar het verhaal van de MBAer en de Mexikaanse visser. Ver van Westmalle maar even juist.

 

Quote

An American businessman stood at the pier of a small coastal village in Mexico, when a small boat carrying a lone Mexican fisherman docked. Inside the small boat were several large yellowfin tuna. The American complimented the Mexican on the quality of his fish and asked how long it took to catch them. The fisherman replied, “Only a little while.”
  The American then asked, “If it took only a little while to catch these fine fish, why didn’t you stay out longer and catch more fish?” The fisherman explained that this catch was enough to support his family’s immediate needs.
  The American then asked, “But what do you do with the rest of your time?”
The fisherman replied, “I sleep late, fish a little, play with my children, take a siesta with my wife, and stroll into the village each evening, where I sip wine and play guitar with my amigos. I have a full and busy life, señor.”
  The American scoffed, “I am a Harvard MBA and could help you. You should spend more time fishing and with the proceeds buy a bigger boat. With the proceeds from the bigger boat you could buy several boats. Eventually, you would have a fleet of fishing boats. Instead of selling your catch to a middleman you would sell directly to the processor, eventually opening your own cannery. You would control the product, processing, and distribution. You would need to leave this small coastal fishing village and move to Mexico City, then L.A., and eventually New York City, where you would run your expanding enterprise.”
  The fisherman asked, “But señor, how long will this all take?”
  The American replied, “Fifteen to twenty years.”
  “But what then, señor?” inquired the Mexican. The American laughed and said, “That’s the best part. When the time is right, you would announce an IPO and sell your company stock to the public and become very rich. You would make millions.”
  “Millions, señor? Then what?” asked the Mexican.
  The American said, “Why, then you would retire, of course—move to a small coastal fishing village where you could sleep late, fish a little, play with your kids, take a siesta with your wife, and stroll into the village in the evenings, where you could sip wine and play your guitar with your amigos.”

Unquote

 

Ik ga een Tripel drinken. Tot morgen !

 

Bruno Segerssegers_bruno@hotmail.com

Scoutsdomein Drieboomkensberg Westmalle

29 juli 2006 21:00

 

PS De meeste Belgische speciaalbier brouwerijen draaien op Microsoft Dynamics terwijl de internationale brouwers (en de chemie) op SAP software draaien. Just FYI.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s