Mijn thuis is waar mijn Stella staat, mijn kantoor is waar mijn ThinkPad staat

Veel bedrijfsleiders hebben de mond vol over het feit dat iedereen moet openstaan voor veranderingen en dat ‘change management’, het beheer en begeleiden van veranderingen, een cruciale competentie is voor iedere succesvolle manager. Er zijn echter 3 dingen die zo goed als nooit veranderen in een bedrijf en dat zijn –in de juiste volgorde- primo de plaats van het kantoor van de algemeen directeur, secundo de grootte van het kantoor van de algemeen directeur en tertio de assistente van de algemeen directeur. De enige 3 zaken die bij een algemeen directeur echter wel veranderen zijn de kantoormeubelen, de bedrijfswagen en soms de echtgenote. Als dat geen “Lead by Example” is.

We gaan het niet over wagens en echtgenotes hebben maar het directiekantoor kan gebruikt worden om duidelijke signalen te geven aan de medewerkers. Gedurende mijn meer dan 5 jaar bij Microsoft bevond mijn kantoor zich op de 3 verschillende plaatsen. Het had niet alleen het voordeel dat ik op de verschillende verdiepingen andere afdelingen kon ontmoeten maar het gaf ook aan dat niemand diende vast te roesten op zijn of haar werkplek. Tijdens mijn 5 jaar Europese regionale ‘zeemeeuw’ job bij Lotus, het software filiaal van IBM, werkte ik zelfs zonder kantoor. Het regionale team was –zoals het hoort- zeer beperkt, zeer mobiel en … zeer goedkoop. De financiële directeur en de personeelsdirecteur hadden een piepklein kantoortje in London, mijn assistente werkte vanuit Amsterdam en ikzelf had zelfs geen kantoor meer. Bakstenen en beton kosten immers geld en ik spendeerde al mijn tijd in de verschillende landen (incl. luchthavens en hotels) van Europa. “Mijn thuis is waar mijn Stella staat en mijn kantoor is waar mijn ThinkPad staat” was het adagio waarmee deze regionale zeemeeuw op het einde van de jaren negentig als een reizend volkstheater door Europa trok. Het enige wat versleet was mijn broek; op hotelkamer of op kantoor bestond de eerste job er immers uit de PC te verbinden met telefoon- of netwerklijn om zo alles te synchroniseren met de rest van het bedrijf. En dat was steeds kruipen op handen en voeten om de aansluiting te vinden.

Maar ook deze charme van de nomadische manager is aan het verdwijnen. Deze ochtend sta ik aan de kant in Brussel tussen 2 meetings. In de wagen, met de PC op de schoot, de GSM naast me, en op een plek waar we het signaal van een niet-beveiligd draadloos netwerk gevonden hebben. Vandaag is het SpeedTouchE4F4C1 dat me uit de nood helpt op de Nerviërslaan naast het Jubelpark, je hoeft zelfs niet meer rond te kruipen om de PC te verbinden met de rest van de wereld. Wat een luxe maar hopelijk houden de batterijen van de wagen en de PC het ook vol … 

segers_bruno@hotmail.com – Jubelpark Brussel – 12/01 – 11:30

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s