Lang leve de vrijheid in de Begijnenstraat

De kennismaatschappij is geen zaak van technologie maar van ingesteldheid. Zin voor opleiding en ondernemen is van essentieel belang. Om deze mentaliteitsverandering tot stand te brengen, moet iedereen worden overtuigd: de werknemers maar ook hun familie”, stelde Rudy Aernoudt reeds in september 2003 toen hij nog kabinetschef van Minister Kubla was.  

Familie overtuigen is echter geen eenvoudige klus. Sinds Bruno’s BlogBoek dd. 14/01 weten jullie dat mijn 77-jarige vader zich tot de geconnecteerde internet wereld heeft laten overhalen maar over het ondernemerschap heeft deze man een zeer uitgesproken mening. Hij maakt zich al een tijdje zorgen dat ik niet meer in vaste loondienst ben want zijn na-oorlogse generatie heeft via hard werken in een ‘job for life’ bij één vaste werkgever immers alle welstand verworven. Het woord loonslaaf is hem onbekend en daar bovenop zijn deze viriele senioren door de brugpensioen formule maatschappelijk in slaap gewiegd. Zij beseffen blijkbaar nog steeds niet dat hoe langer hoe minder mensen voor het pensioen van hoe langer hoe meer mensen aan het werken en betalen zijn. En ondernemers ? “Pas maar op jongen, dat je niet in de Begijnenstraat terecht komt”, zei hij zondagavond met een Westmalle Tripel in de hand. Lap, mijn vader beschouwt ondernemers dus als gangsters want de Begijnenstraat, of Hotel Den Houten Lepel, is de gevangenis van Antwerpen. Ik kon het vader niet kwalijk nemen maar binnenkort vraag ik Rudy om mijn vader te overtuigen. De Westmalle Tripel rekening mag naar de BVBA All Together gestuurd worden met vermelding ‘Poging tot mentaliteitsverandering’.

Gelukkig ontving ik deze ochtend een nachtelijk mailtje van Bavo naar aanleiding van mijn outing ‘Aloha, ik ben een BOA’. Bavo is een voormalige Microsoft MSN medewerker die een pen heeft als een penseel en die als loonslaaf bij Microsoft stopte om zich via zijn Scriptorij als zelfstandige tot één van de betere Vlaamse copywriters te ontplooien. Zijn mailtje laadde mijn batterijen terug op. Zodanig veel dat ik Bavo vroeg of ik het hier mocht hernemen. Lees en geniet :

Dag Bruno,

T’is exact 3 jaar en 1 maand geleden dat ik de deur van Microsoft achter me sloot. Ik herinner het me nog alsof het gisteren was.

Ik blokkeer op de interne/externe structuur van een bedrijf: rapporteringen, spreken in functie van, opletten wat je wel zegt, wat je niet mag zeggen. Enfin, meedraaien was wel makkelijker geweest dan weggaan. Maar ik kon niet meer meedraaien.

Ik hou van ondernemen, hou van verschillende talen en het enige wat me boeit is niet om zoveel mogelijk mensen te leren kennen. Wel om zoveel mogelijk mensen te ontmoeten die me iets te leren hebben.

Het klopt als je zegt dat als je een deur ergens dichttrekt, er zoveel anderen opengaan. Na een verblijf van 5 maanden als skimonitor in de Italiaanse Alpen, wat ik echt wel nodig heb, begon ik aan mijn echte uitdaging. Ondernemer worden van het leven.  Ik volgde een intensieve cursus boekhouding, schreef een eenvoudig businessplan, btw-nummer aanvragen en hopsa, nog geen jaar later had ik een eenmanszaak ‘Scriptorij’. Tot op heden nog steeds gespecialiseerd in Copywriting, Vertalingen en Taaltrainingen Nederlands. Het is opbouwen, investeren en niet weten wat de toekomst brengt, maar boordevol variatie. Afwisseling geeft adrenaline. Bij iedereen.

En ja, ik denk zeker nog terug aan de tijd dat ik omringd was door collega’s. Zeker was van een mooi loon op het einde van de maand. Met een auto, gsm, laptop had ik niets tekort. Tot verbazing van velen, diende ik alles in. In ruil voor de vrijheid.

En op de vrijheid staat een prijs, dat is waar. Maar ik krijg er zoveel van terug. Elke dag is anders, nieuw en vol verrassingen. Het is niet altijd makkelijk en soms verwens ik die dekselse onzekerheid, eenzaamheid. En t’is schipperen tussen ja en nee, wit en zwart, werken en verlof. Maar in the long run, wint hij die iets doet wat hij graag doet. En zoiets is onbetaalbaar.

Jouw ontslag was als een donderslag bij heldere hemel. Maar tijdens het lezen van je volledige blog, genoot ik ervan. Leuke teksten, spitsvondig en boordevol waarheid. Tof!

Waarom ik je mail? Zomaar! Ook dat moet kunnen.

Het gaat je zeer goed!

Bavo

En zo komt alles weer samen. Terwijl mijn oudere vader ondernemerschap associeert met louche praktijken laat een jongere medewerker een vaste baan staan omdat hij als ondernemer veel meer van zijn vrijheid wil –en kan- genieten. Want één van de basispijlers van de kennismaatschappij is creativiteit en innovatie; het zijn niet de loonslaven maar de ondernemers die hierin uitblinken. Topambtenaar Rudy heeft gelijk. Vraag blijft echter of een ambtenaar een loonslaaf is of een ondernemer … Het antwoord doet er niet toe, ik zal alvast genieten van mijn vrijheid in de Begijnenstraat.

Bruno Segers – BOA Constructor – Nog steeds op vrije voet in Schoten – 22/01 – 23:45

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s