La ballade des gens heureux

Na 5 dagen welverdiende rust wordt het dringend tijd dat er terug wat beweging komt in Bruno’s BlogBoek. Vooraleer ik het besef ben ik al mijn lezers kwijt. En als je niet meer dagelijks schrijft dan moet je ervoor zorgen dat de onderwerpen pikanter worden. Polarisatie pakt poen ! Daar zorgen we alvast aanstaande vrijdag 13 april voor. Vandaag houden we het rustig en eenvoudig, een stukje Urbi et Orbi. Pasen is immers juist achter de rug.

Iets meer dan een jaar geleden waren we aanwezig op een feestje ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van Bert. Overstappen op tram 5, noemt men zoiets in het Antwerpse. Naast een aantal traditionele bekenden waarmee je bijna dagelijks ofwel professioneel ofwel privé aan de slag bent ontmoetten we gelukkig ook een aantal ‘oude’ bekenden. Mensen die –veel beter dan alle andere aanwezigen- écht weten wie je bent maar niet –of veel minder dan alle andere aanwezigen- weten wat je écht doet, of zou moeten doen.

Ik had die avond een lang gesprek met Karl. We woonden ooit in vogelvlucht een kilometer uit elkaar en onze wegen kruisten in de jeugdbeweging of in de dito kroegen in het Merksemse. Karl was altijd een ondernemend beestje geweest en had een leuk parcours van verschillende ondernemingen opgebouwd waarin hij zich lekker had kunnen uitleven. Zijn optimisme en dynamiek waren na al die jaren hetzelfde gebleven, alleen de buikomtrek was wat toegenomen. Ons gesprek ging natuurlijk over het vroeger maar toch gingen we als bedrijfsleiders even in op de actualiteit van nu. En plotseling viel dé vraag, thé one million dollar question … ‘En, doe je het nog graag ?’ Het werd even stil en toen klonk het ‘Natuurlijk, er is nog zoveel te doen met Microsoft in België’. En het gesprek ging rustig verder.

‘En, doe je het nog graag ?’. Die vraag van Karl ging door merg en been. Het echte antwoord heb ik toen echter niet gegeven. Want ik deed het niet graag meer. Omdat zowel ik als mijn Microsoft medewerkers regelmatig ‘in het rood’ draaiden zoals het vandaag bij veel bedrijven gebeurt. Elke keer wordt de lat hoger gelegd, meer omzet, minder kosten, meer controles, meer meetings, meer mails en op die manier put de kenniseconomie haar belangrijkste grondstof (de mensen) uit. Lees er het Nederlandse ‘Mentaal Kapitaal’ rapport maar eens op na en stel vast hoe burn-outs al bij jonge dertigers optreden. Bedrijven die werken aan ‘mental fitness’ van hun medewerkers en tijdig ingrijpen zullen de echte winners worden in de kennismaatschappij van morgen.

Ik moest aan de vraag van Karl denken toen ik deze ochtend La ballade des gens heureux van Gérard Lenorman hoorde. Vandaag voel ik me immers perfect in mijn vel en doe ik graag wat ik doe. Ik zou nog niet moeten nadenken om de vraag te beantwoorden. En waarschijnlijk zou men de vraag zelfs niet stellen want het antwoord staat reeds op mijn gezicht te lezen. Het geluk om te kunnen leven tussen 3 studerenden (Hans, Nils en Ingeborg) en 3 werkenden (Fabienne, Filip en Frank) die allemaal hun geluk uitstralen. Een titel voor deze Urbi et Orbi blog is dan ook snel gevonden :

Journaliste pour ta première page
Tu peux écrire tout ce que tu veux
Je t’offre un titre formidable
La ballade des gens heureux
Je t’offre un titre formidable
La ballade des gens heureux

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s