Dilbert en golf

Zojuist kreeg ik een Dilbert cartoon doorgestuurd die herinneringen opriep. Ik ben weliswaar geen Dilbert ‘maniac’ maar zeker geen golf ‘maniac’. Ik hou het bij voetbal, volley en tennis maar ben zeker te jong voor golf want ‘the older the man, the smaller the balls’. Toch deed onderstaande Dilbert me denken aan een persoonlijke ervaring als Vice President Europe tijdens het directiecomité van het Amerikaanse bedrijf Merant. We waren met een achttal Vice Presidents en ik was de enige Vice President waar golf niet tot de prioriteiten behoorde. ‘If all Vice Presidents play golf, our company has a handicap’, flapte ik er plots spontaan uit toen ik werd aangesproken over mijn gebrek aan golfervaring. Ik ben niet lang bij Merant gebleven maar een Google search op Merant geeft het antwoord op mijn –intussen legendarische- uitspraak.

China eist identiteit van bloggers

Nieuwe richtlijnen van de Internet Society of China, een door de Chinese overheid gesteunde organisatie, verplichten bloggers om zich te registreren met hun eigen naam en identiteitskaart. Wat een opportuniteit om de Belgische ervaring met de electronische identiteitskaart (eID) naar China te exporteren. Het moeten immers niet altijd Belgian Chocolates en Belgian Beers zijn waarmee we staan te pronken tussen de rijstvelden. Bijna was Minister van Werk en ICT Peter Vanvelthoven met zijn volledig Fedict team vertrokken voor een verlengd Pinksterweekend in Peking. De verkiezingsboog moet immers niet altijd gespannen staan … De pret was er echter snel af toen bleek dat China terugkomt op de verplichte identificatie na felle reacties uit de internetwereld. Het land wil nu een systeem van zelfregulering promoten waarbij bloggers worden aangezet om hun echte namen te geven, maar dit niet verplicht moeten doen. Het volledig relaas vind je op de verschillende newswires. En zo valt alles terug in de plooi; Vanvelthoven voert dit weekend campagne in Limburg en Flahaut kan weer beschikken over het regeringsvliegtuig om in Luik Pinksteren te gaan vieren.

Gent krijgt een Digitale Boekentoren dankzij Google

Enkele maanden geleden vond er in Vlaanderen een zwaar gevecht plaats. Inwoners van verschillende steden en gemeenten gingen in een harde concurrentie met elkaar. Deze keer niet over de beste zanger of de mooiste meid (want daar hebben we al Idool 2007 en Miss Belgium voor) maar wel voor het mooiste monument dat voor restauratie in aanmerking kwam. De monumentenstrijd was geboren. Tot grote verbazing van iedereen kwam niet de Pfaff villa in Brasschaat of Geert’s Boembekemolen als winnaar uit te bus maar wel de Stoomstroopfabriek in Borgloon, voor Cinema Plaza in Duffel en de Gentse Boekentoren. Dat Gentenaars kunnen feesten, dat wisten we al maar dat Gentenaars slechte verliezers zijn, dat is voor mij een nieuw element.  Ze zullen het geweten hebben daar in Haspengouw want de wraak van Gent is zoet geworden. Terwijl de Stoomstroopfabriek in Borgworm in alle eer wordt hersteld wordt de Boekentoren niet alleen gerestaureerd maar bovendien komt er een digitale boekentoren op het wereldwijde web.

Als Antwerpenaar en ex-Microsoft kan ik er natuurlijk niet mee lachen maar als Vlaming en als IBBT bestuurder ben ik meer dan trots dat de Gentse universiteitsbibliotheek als eerste in België en in het Nederlandstalig taalgebied door Google zal gedigitaliseerd worden. De bekende zoekrobot neemt een deel van de collectie van de bibliotheek op in haar Google Book Search. Andere prestigieuze bibliotheken zoals die van de Oxford University, Harvard en Stanford gingen Gent al voor. Bezoekers van de site zullen on-line de volledige boeken die gedigitaliseerd worden, kunnen raadplegen. Er kan ook op woorden gezocht worden in de teksten. Er zullen enkele honderdduizenden boeken, van populaire klassiekers tot zeldzame collecties, worden ingebracht,  maar enkel werken waarop geen copyright rust.

En zo krijgen de Genste studenten binnenkort nog meer tijd om te feesten; ze hoeven zelfs niet meer naar de bib te stappen want via Google komt de bib naar hen. En zo heeft Vlaanderen enkele weken na de bekendmaking van het Google datacenter in Bergen ook een mega-Google project. Bovendien komt een groot deel van het Vlaams cultureel erfgoed voor iedereen beschikbaar. Naast de Gentse studenten zijn Minister Moerman (die destijds de Vlaamse ICT delegatie leidde op de Amerikaanse westkust) en IBBT directeur Wim De Waele (de geestelijke vader en de architect achter de schermen) de grote winnaars. Grote verliezers ? Tja, een tweede keer op rij Microsoft en vooral … alle Nederlanders. Want die hebben we even ‘poepie’ laten ruiken door alle Nederlandse Universiteitsbibliotheken de loef af te steken. Of was de inhoud niet waardevol genoeg ? Deze keer dus geen ‘Oranje boven’ maar wel –met zijn allen- een ‘Vlaanderen boven’ !

Mijn grafschrift

Juist gehoord op de radio. “Liever gehaat voor wat je bent dan geliefd voor wat je niet bent”. Mijn vorige collega’s en werknemers wisten het misschien al, toekomstige collega’s en werknemers zullen het geweten hebben. Een uitspraak om boven mijn bed te hangen en op mijn grafsteen te beitelen. Het moet niet altijd My Way van Frank Sinatra zijn.

In de tijd dat de dieren nog spraken

In de tijd dat de dieren nog spraken zette ik mijn eerste stappen als commercieel vertegenwoordiger in een Amerikaans ICT bedrijf en was Martin Malina Marketing Manager (dat was tenminste een business card die klonk) bij datzelfde Digital Equipment Corporation, filiaal België in Evere. In dit filiaal leerde ik de knepen van het verkoops- en marketing vak. We zijn intussen meer dan 20 jaar verder (en ik iets meer dan 80 keer 1 kwartaalervaring rijker, sic), Digital –en zijn overnemer Compaq- zijn intussen allemaal opgegaan in Hocus Pocus HP maar één waarheid is al die jaren als een paal boven water blijven staan; één keer de pers halen is eenvoudig maar systematisch de pers halen met een consistent verhaal … dat is een heel andere klus. Het was een uitspraak van Greet Elewaut zaliger, de toenmalige public relations verantwoordelijke in het Digital marketing team. Ik moest eraan denken toen ik Martin toevallig deze ochtend na al die jaren op het lijf liep in Leuven. Een betere motivatie om na een stop van enkele dagen terug aan het bloggen te slaan kon ik me niet inbeelden. Ik zou er Jan Callewaert eens op attent moeten maken dat ook bloggende CEOs geen andere Option hebben; Jan heeft in het heilige jaar 2007 nog maar 4 entries geplaatst … Maar de kwaliteit druipt wel af van deze 4 stukken en ze zijn alle 4 het lezen waard. Vooral met zijn nieuwjaarswensen aan de Vlaamse ondernemers slaat Jan spijkers met koppen : klantgerichte innovatie, en liefst snel. Misschien liep het daar wel mis met Jo en Pol. Ze waren snel en innovatief maar niet altijd even klantgericht. Dat komen we wel te weten met de uitspraak in het L&H proces binnen enkele maanden. Maar intussen staat snelle –en niet altijd bloggende- Jan met zijn Vlaams wereldbedrijf weer wat verder ! En op die manier hebben jonge Vlaamse ondernemers toch iemand waaraan ze zich kunnen spiegelen. Want niet alle ondernemers eindigen in de Begijnenstraat zoals sommigen vrezen.

Moeder Teresa had toch ook geen titel ?

Een lange meeting met het managementteam. Plots ging het weer over jobtitels. Naast carpolicies is dit onderwerp één van de grootste tijdrovers op dure meetings van bedrijfsleiders (of meetings van dure bedrijfsleiders, ik laat de interpretatie aan de lezer). Verkopers die account manager willen heten, managers die director op hun visitekaartje willen, managing directors of financial directors die willen inkrimpen (maar niet hun salaris) tot resp. CEO of CFO. Oeverloze discussies. Tot er iemand riep “Verdekke, Moeder Teresa had toch ook geen titel maar die deed tenminste haar job”. De discussie werd verder gezet. Deze keer over de jobs, niet meer over de titels …

Zijn eerste mailtje …

Alle jonge ouders en grootouders vertellen maar al te graag over het eerste tandje, het eerste woordje of het eerste pasje van de jongste spruit. Mij is het allemaal een beetje ontgaan maar het is zeker nog ergens terug te vinden in de vele niet-digitale fotoboeken die in onze woning rondslingeren. En wanneer Hans of Nils zijn eerste mailtje verstuurd heeft dat weet ik ook niet. Wat ik wel weet is dat op dinsdag 15 mei 2007 om 21:01 mijn vader, Segers René, zijn eerste e-mailtje verstuurd heeft. En zo is ook hij in de Nieuwe Wereld terechtgekomen, een wereld die plat is, een wereld waarin veranderingen sneller komen dan ooit tevoren, waarin je constant moet leren om bij te blijven en waar ouderen leren van jongeren. Mijn vader leerde mij autorijden, ik leerde mijn vader surfen en mailen. Reverse mentoring …