Pol en Jean-Marie moeten overleven

In mei legt elke vogel een ei, in september vallen de bladeren van de bomen en in oktober staan de boeken in de etalage. Want de boekenbeurs komt eraan. Oktober is nog niet begonnen maar september was wel degelijk een regenmaand. Doornat én reeds een regen van boeken op het einde. Met originele titels. “Over leven in de Wetstraat”, titelt Pol Van den Driessche. Deze werkloze oud-journalist moet blijkbaar overleven door te schrijven want zolang Yves Leterme geen premier is wordt Pol geen senator. “Overleven”, covert ook Jean-Marie Pfaff. Deze werkloze oud-doelman moet immers overleven door te schrijven want de man is voor de zoveelste keer grootvader geworden en is helemaal niet zeker van de inkomsten van hemdenboorden en een volgende televisieserie. Tja, Pol en Jean-Marie hebben –naast de titel van hun boek en hun overlevingsuitdaging- aardig wat met elkaar gemeen. Hun passie voor voetbal (in het grote Beveren of in het kleine Brugge) en het feit dat ze hun BV-schap te danken hebben aan één of ander VTM-programma. Toch één groot verschil; Pol heeft zijn boek zelf geschreven. Geen probleem voor Jean-Marie. “Overleven in de Brasschaatse Guyotdreef” kan zonder zelf je boek te schrijven. Je hoeft het alleen maar uit te geven.

Een echt verhaal uit de Story

Niemand geeft het graag toe maar ook ik ben een Story lezer. Weliswaar alleen bij de kapper maar toch ben ik een Story lezer. En vandaag was het weer zover, de haren eraf en de Story erin bij kapper Herman. Story nummer 38 van 19 september met op pagina 30 een leuk verhaal over Véronique De Cock. La Morel is een inwijkelinge maar La Véro en den Bruno zijn 2 authentieke producten waar Schoten trots op mag zijn. Naast De Morgen is de Story echter een meester in het zetten van koppen. En zo prijkte boven haar artikel een spontane ontboezeming van mijn uiterst bevallige dorpsgenote “Ik ben nog nooit vreemdgegaan”. Iets verder in het artikel, tussen 2 alinea’s, komt echter de ontnuchtering. Mevrouw De Cock stelt daar immers spontaan “Ik spreek niet altijd de waarheid. Mensen hoeven niet alles te weten”. Waarvan akte. Onmiddellijk heb ik actie genomen en heb La Véro een aantal Hoegaarden bierviltjes bezorgd met de enige echte Schotense waarheid erop … "Wij gaan nooit vreemd, wij voelen ons overal thuis”. Ik ben intussen thuis, kortgeknipt én een Story verhaal rijker. Van Véronique De Cock (voorlopig) geen nieuws.

Leeft Bruno nog ?

Jaja, we leven nog. De voorbije weken was het inderdaad te stil. Real is een beursgenoteerd bedrijf en elke bloggende medewerker is weliswaar dé schrik van dit soort bedrijven maar dat was helemaal niet de verklaring voor de radiostilte van de voorbije weken. Op vraag van het hof, de verkenner én vooral de klokkenluider heb ik me immers onthouden van alle commentaar om de toekomst van ons federale land en onze regionale ambtenarij niet op de helling te zetten. Want mijn digitale opmerkingen zorgden al te dikwijls voor verwarring en opschudding in Brusselse torens, kabinetten en salons. Vandaag zit ik hier in het midden van het Zoniënwoud, omringd door al het groen, in een sessie met de beste breinen van Real. En plotseling trapt een medewerker mij een geweten. Vroeger was het “Cogito, ergo sum” maar vandaag in het webtijdperk is het “Blogito, ergo sum” stelt hij vlotjes. “Vluchten kan niet meer” denk ik en op 10 minuten staat dit stukje online. Met tegelijkertijd een oproep aan het complete Real>Enterprise Solutions team om te laten zien dat wij niet wachten op een nieuwe federale regering om nieuwe klanten te maken. Binnen of buiten de overheid. Met of zonder BHV. En Bruno gaat dus terug bloggen want anders denken de medewerkers blijkbaar dat ik niet meer besta.

Redden Indiërs onze IT-markt ?

De vraag “Redden Indiërs onze IT-markt ?“ siert vandaag de voorpagina van Vacature.Einstein, het maandelijks carrière-magazine voor ict’ers en ingenieurs. Het antwoord is te eenvoudig om waar te zijn en vind je op de laatste pagina, daar staat vermeld wie onze IT-markt gaat redden. Als je Einstein niet ontvangt of geen tijd hebt om Einstein te lezen dan kan ik je alvast vertellen dat er in België een structureel tekort is van meer dan 10.000 ict’ers en dat jongeren steeds minder voor deze richting kiezen. We moeten dus –op korte termijn- arbeidskrachten importeren uit het buitenland. Daarnaast is het echter onze morele plicht om –met alle betrokkenen- ervoor te zorgen dat dit probleem op lange termijn wordt opgelost. Eén van de vele oplossingen is ervoor te zorgen dat we Belgische voortrekkers hebben, ICT-vlaggenschepen, die leiderschap uitstralen en passie opwekken. Want zonder Kim en Justine zouden jongeren niet aan tennis denken. Zonder Kim en Tia waren er te weinig jonge atleten. Daarom heeft ICT ook een vlaggenschip nodig, een echt vlaggenschip, en dat is vandaag op zoek naar de beste mensen om samen te groeien. Spring maar aan boord. Anders belandt de Belgische ICT misschien ook in het straatje waarin het Belgische voetbal is beland. 

Wat heeft Dash met ICT te maken ?

Zojuist een vergadering ingeleid tussen 2 anciens, mensen met meer dan 25 jaar ervaring in het ontwikkelen van software en ICT-systemen. Een vergadering tussen 2 technische ervaringsdeskundigen die met beide voeten op de grond staan en zich niet van slag laten brengen door commerciële blabla en holle marketing slogans. Toevallig viel toch het buzzword TCO, Total Cost of Ownership, waarvan alle leveranciers –IBM, Microsoft en Oracle op kop- al jaren aan een stuk melden dat hun producten de TCO verlagen. “Als je de ICT leveranciers moet geloven dan zou die TCO vandaag toch al negatief moeten zijn ?”, lachte de ene spontaan. “Neen, die TCO was gewoon torenhoog jaren geleden”, repliceerde de tweede gevat. Blijkbaar doen ICT bedrijven nog steeds beroep op de marketeers van Procter & Gamble en al die anderen. Want ook Dash wast na al die jaren nog steeds witter dan wit. ICT ? Goedkoper dan goedkoop ! Get real guys … 

Felicitaties aan Daisy (en aan Huub natuurlijk)

Er is blijkbaar toch een verschil tussen gehuwde en ongehuwde vrouwen. Wanneer een ongehuwde dame tot Miss World wordt verkozen staan alle micro’s en camera’s klaar, wanneer een gehuwde dame verkozen wordt tot Mrs. World dan moet ze het zelf melden. Zo verging het tenminste ex-Miss België Daisy Van Cauwenbergh. Eigenlijk had ik een persbericht verwacht van Huub Feyen, Daisy’s echtgenoot en mediaman bij uitstek. Maar die was waarschijnlijk met huiselijke taken bezig.

Ontmoeting met Moeder Teresa in Boechout

Het hing daar tegen de muur, tussen de vele andere mooie en minder mooie versieringen. Op een plaats waar je het nooit zou verwachten; een oude hoeve in Boechout. Een kadertje met een prachtige krachtige Engelstalige tekst onder de titel “Anyway

People are unreasonable, illogical, and self-centered. Love them anyway. If you do good, people may accuse you of selfish motives. Do good anyway. If you are successful, you may win false friends and true enemies. Succeed anyway. The good you do today may be forgotten tomorrow. Do good anyway. Honesty and transparency make you vulnerable. Be honest and transparent anyway. What you spend years building may be destroyed overnight. Build anyway. People who really want help may attack you if you help them. Help them anyway. Give the world the best you have and you may get hurt. Give the world your best anyway.

Zelden zoveel wijsheid gezien op een paar vierkante centimeters. De wazige foto vind je hieronder. Auteur zogezegd onbekend maar –al gaat de waarheid nog zo snel- Google achterhaalt het wel. Moeder Teresa !