Als hij maar geen wielrenner wordt …

Iedereen zingt bijna dagelijks het fameuze "als hij maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood" uit Jimmy van Boudewijn de Groot maar vandaag heb ik met Tommeke Tommeke Tom Boonen te doen.
 
Maanden aan een stuk schrijft de pers zich te pletter dat Tornado Tom niet meer kan trappen en dat de Bom uit Balen geen enkele wedstrijd meer kan winnen. Kortom, de jongen maakt geen snelheid meer. Je kan een topsportman op geen betere manier scherp zetten. Ooit zei iemand tegen Jean-Marie Pfaff dat hij niet kon keepen en ziedaar JMP plukte de bal boven het hoofd van zijn beste verdediger Eric Gerets terwijl die zich bijna aan de cornervlag bevond. Idem voor Tom Boonen. Deze adonis gooide zijn jonge vriendin buiten, riep zijn Lore terug binnen en raasde als een sneltrein door de hel van Roubaix. Iedereen gelukkig en al de snelheidsovertredingen werden hem van harte gegund.
 
Een paar dagen later in de kermiskoers van Schoten, door anderen de Scheldeprijs genoemd, weer hetzelfde. Tommeke Tom flitste door de Churchillaan, was eerst aan de meet maar stak de handen te vroeg op omdat dorpsgenote Marie-Rose Morel, handig achter de meet opgesteld, te snel de nieuwe slogan van het Vlaams Belang ontboezemde. Toch fietste Boonen de voorbije dagen als een sneltrein door het land en iedereen werd er lyrisch van.
 
Succes is echter van korte duur want vandaag wordt deze overbegaafde wielrenner door alle persmuskieten terug de put ingeschreven. Plotseling rijdt Tom te rap en moet hij trager gaan rijden. Ik begrijp er niets meer van. Maanden aan een stuk te traag, dan alles ok maar plots is hij weer te snel … "Als hij maar geen wielrenner wordt, ze schrijven hem misschien half dood". Ze hebben zelfs zijn rijbewijs afgepakt. Hoe gaan we nu nog een (voorjaars)klassieker winnen ?
 
"Maar liever dat nog dan een bord op zijn kop van de zakenman want daar wordt hij alleen maar slechter van" is die andere zin van Jimmy. Waarschijnlijk heb ik deze week teveel zakenmannen gezien en sluiten we de blogweek af met deze keiharde oneliner. 

Duco Sickinghe naar Belgacom ?

Er is de laatste tijd aardig wat te doen rond de Belgische telecommunicatiebedrijven. Belgacom en Telenet gaan regelmatig in de clinch om aan te tonen dat ze in een harde concurrentiestrijd verwikkeld zijn maar eigenlijk gaat achter dit duopolie een BT (Belgacom/Telenet) monopolist schuil die systematisch de prijzen hoog houdt t.o.v. de ons omringende landen. Uw dienaar stelde deze problematiek als een volleerde ICT-nar reeds ettelijke keren aan de kaak maar stopte deze praktijken na vele virtuele bedreigingen. Gelukkig heeft de nieuwe minister van economie en innovatie ook ontdekt dat België een markt is van 2 is te weinig en 3 is teveel. We kijken uit naar de derde hond in het kegelspel die door Quick en zijn Flupkes naar dit landje rond Brussel zal gehaald worden.
 
In de Belgacom twin towers zit men echter ook niet stil. Na de overname van concurrenten zoals Scarlet is men nu overgegaan tot een nieuwe tactiek; het overnemen van mensen. Op die manier hoeft men geen schrik te hebben van ijzeren Nellie, de Europese Miss Monopoly. Enkele weken geleden strikte men Michel Decoster, de topman van BT (dat deze keer staat voor British Telecom) Benelux. Gisteren sloeg men Grégoire Dallemagne, de nummer één van Tele2, aan de haak. De jongens van De Tijd spreken van een ongecoördineerd offensief tegen de concurrentie maar wij zijn -zoals steeds- beter geinformeerd.
 
Een snelle lunch in taverne Den Beer op de Grote Markt in Mechelen, ook wel eens de refter van Telenet genoemd, de oortjes open en we kennen de waarheid. De volgende in de rij wordt topman Duco Sickinghe. Als opvolger van Didier Bellens die dan rustig op pensioen kan vertrekken en samen met zijn mentoren Albert Frère en Elio Di Rupo van een welverdiende rust kan genieten. Albert is een baron, Elio is franstalig en Duco is van Friese landadel die de taal van Molière beheerst als geen ander. The perfect fit. Iedereen naar Belgacom en prijzen (nog meer) naar boven.
 
Vooral petje af voor de blog van Luc, de gehaaide hoofdredacteur van DataNews die niet alleen sneller was maar vooral niet satirisch. Het weze gezegd.

The Book for People Who Do Too Much

Het is 1 uur maandagochtend en de grote klus -het opruimen van ons huiskantoor- is eindelijk geklaard. Na zoveel jaren moest het er immers ooit van komen; al die papieren en bijhoudertjes van vorige werkgevers vliegen de deur uit. De papierslag van scouts en chiro in Schoten kan er alleen maar wel bij varen. Ik word dit jaar 50, ben dit jaar 25 jaar aan het werk en volgend jaar 25 jaar gehuwd maar je kan niet alles blijven bijhouden. Volgens mij heb ik zelfs mijn diploma (en misschien zelfs mijn trouwboekje) bij het oud papier gegooid. Toevallig de 2 attributen die ik de voorbije 25 jaar nooit heb moeten tonen.
 
Maar o ironie. Als laatste wapenfeit in deze heroïsche schoonmaakoperatie stoot ik op het boek "The Book for People Who Do Too Much". Ooit gekregen van Michael, één van mijn betere medewerkers en één van die stachanovisten die voor mij op kantoor was en steeds na mij het kantoor verliet. Het boek duwt de vingers op de open wonde van al degenen die denken dat veel, vroeg en laat werken zaligmakend is. En op pagina 11 een vermelding dat de meeste hartaanvallen plaatsvinden om 9 uur op maandagochtend. Seffens sta ik vroeg op om Hans en zijn vriendin Sylvie om 7 uur naar het station te brengen en dan ben ik ruim voor 8 uur op kantoor. Kan iemand de MUG van het Universitair Ziekenhuis van Edegem alvast verwittigen ? Slaapwel.

Topless vergaderen

Binnen bepaalde bedrijven wordt er misschien teveel vergaderd maar vergaderingen zijn uiterst noodzakelijk om een bedrijfsvisie in actie om te zetten. Een vergadering is immers de plek bij uitstek om elkaar te informeren, te discussiëren en beslissingen te nemen. Toch blijf ik me ergeren aan het misbruiken van technologie tijdens hedendaagse meetings. Mensen zetten een laptop op tafel om efficiënt nota’s te nemen maar zitten doorgaans stiekem mails te lezen of hun mailbox op te schonen. De GSM hebben ze zogezegd bij om bereikbaar te zijn terwijl dit toestel een leuk excuus is om te pas en te onpas buiten te stappen of SMSjes te versturen. Kortom, tegenwoordig komen mensen naar meetings om te ‘meeten’ met personen die niet op diezelfde vergadering aanwezig zijn. Efficiëntie troef !
 
In Silicon Valley hebben ze al lang de oplossing, nu hebben ze er zelfs een naam voor gevonden: topless vergaderen. Weg met al die laptops en andere technologie, gewoon terug vergaderen met de mensen die in de vergaderruimte aanwezig zijn. Praten met mensen die tegenover je zitten ipv met mensen die niet aanwezig zijn.
 
Worden topless vergaderingen en mailloze werkdagen dé redding van onze ‘always on, always connected’ samenleving ? Uit goede bron vernemen we dat de vrijdagse ministerraad morgen topless zal verlopen onder impuls van Minister van Vereenvoudiging Q. De eerste minister is echter nog niet op de hoogte want zijn blackberry heeft nog niet getrild op de Navo conferentie. Kan iemand ter plaatse hem op de hoogte brengen ? Minister Milquet heeft spijtig genoeg haar gebruikelijk antwoord gegeven over haar deelname aan deze primeur. Of zou ze alleen de titel ontvangen hebben van kwajongen Quickie ?

Waarom bloggen ?

Ooit scheerde mijn blog hoge ‘kijkcijfers’ toen ik met mijn BeF vereniging handig inspeelde op de toenmalige actualiteit rond ons aller Freya. Vriend en vijand vroegen zich immers af of deze Gentse diva haar thesis zelf geschreven had. Het antwoord kennen we nog steeds niet maar dat doet er eigenlijk niet (meer) toe.
 
Wat vandaag echter wel belangrijk is wie dit stukje geschreven heeft. En daar hoeft geen enkele twijfel over te bestaan; dit stuk is eigen werk van Bruno Segers, geen ghost- of hostwriter. Wees daar maar zeker van, blogs zijn authentiek, ik ben het, it’s me. Iemand kan zich misschien tijdelijk als Bruno Segers voordoen en op het web bepaalde uitspraken doen maar niemand kan mij woorden in de mond leggen die ik nooit gezegd heb. Authenticiteit is dus een zeer goede reden om te bloggen; je bent jezelf, geen gedaantenverwisselingen mogelijk.
 
Zo kreeg ik gisteren via email een mooie tekst die een citaat van Bill Gates bleek te zijn. Een aantal waarheden als een koe, leest u maar : 
Love him or hate him, he sure hits the nail on the head with this!

To anyone with kids of any age, here’s some advice. Bill Gates recently gave a speech at a High School about 11 things they did not and will not learn in school. He talks about how feel-good, politically correct teachings created a generation of kids with no concept of reality and how this concept set them up for failure in the real world.

Rule 1: Life is not fair — get used to it!

Rule 2: The world won’t care about your self-esteem. The world will expect you to accomplish something BEFORE you feel good about yourself.

Rule 3: You will NOT make $60,000 a year right out of high school. You won’t be a vice-president with a car phone until you earn both.

Rule 4: If you think your teacher is tough, wait till you get a boss.

Rule 5: Flipping burgers is not beneath your dignity. Your Grandparents had a different word for burger flipping — they called it opportunity.

Rule 6: If you mess up, it’s not your parents’ fault, so don’t whine about your mistakes, learn from them.

Rule 7: Before you were born, your parents weren’t as boring as they are now. They got that way from paying your bills, cleaning your clothes and listening to you talk about how cool you thought you are. So before you save the rain forest from the parasites of your parent’s generation, try delousing the closet in your own room.

Rule 8: Your school may have done away with winners and losers, but life HAS NOT. In some schools they have abolished failing grades and they’ll give you as MANY TIMES as you want to get the right answer. This doesn’t bear the slightest resemblance to ANYTHING in real life.

Rule 9: Life is not divided into semesters. You don’t get summers off and very few employers are interested in helping you FIND YOURSELF. Do that on your own time.

Rule 10: Television is NOT real life. In real life people actually have to leave the coffee shop and go to jobs.

Rule 11: Be nice to nerds. Chances are you’ll end up working for one.

Toch klonk het mij allemaal een beetje té gemaakt en té amerikaans. Trouwe lezers kennen mijn uitspraak Al gaat de leugen nog zo snel bloggers (of Google) achterhalen ze wel en zo bleek dat deze interessante -en misschien wel juiste- 11 regels uit het boek Dumbing Down our Kids van opvoeder Charles Sykes komen. De tekst werd echter in de mond van Bill Gates gelegd want wie luistert er nu naar opvoeders die boeken schrijven ? En via Bill en het Internet bereik je de hele wereld.
 
Wie als eerste de tekst in de mond van Bill heeft gelegd dat zullen we niet meer te weten komen maar dat het geen tekst is van Bill dat weet nu iedereen. Waarom ? Het stond niet op Bill’s blog. Want daar praat alleen Bill.
 
Maar Bill heeft geen blog! Misschien zou ik toch beter stoppen met bloggen en mijn favoriete oneliner If you can’t manage the change, you ‘ve to change the management snel in de mond van Bill leggen om zo eeuwige roem te verwerven. Dan hoef ik hem niet te beitelen op de grafsteen waarvan ik in mijn blog gisteren droomde.