Als hij maar geen scheidsrechter wordt

Mijn zondag column zoals vandaag verschenen in De Standaard.biz

 

Het zal je maar overkomen. Je zit daar als lijnrechter uren bijna bewegingsloos op je stoel tijdens de halve finale van de US open, je doet één ding en je krijgt daar een scheldtirade met doodsbedreigingen bovenop over je heen. John McEnroe flapte er jaren geleden ook van alles uit maar zijn uitleg was steeds “I was only speaking to myself”. Aangezien "If I could, I would take this ball and shove it down your throat and kill you” moeilijk onder die categorie kan geklasseerd worden zat de halve finale er voor Serena Williams op.

 

Enkele weken geleden was er aardig wat commotie rond Anderlecht – Standard en agressie in het voetbal. Ik stel voor dat we in het voetbal de headset die de verbinding vormt  tussen scheidsrechter en lijnrechters rustig afschaffen. Geef de scheids een oortje en geef alle spelers een micro. Dan kan de scheidsrechter tenminste horen welke bedreigingen voetballers tegen hun tegenstanders schreeuwen. Ik ben ervan overtuigd dat in de eerste helft reeds alle spelers van het veld zijn gestuurd. Boudewijn de Groot kan dan voor de remake van zijn eenzame fietser Jimmy gaan en de “als hij maar geen voetballer wordt” definitief vervangen door “als hij maar geen scheidsrechter wordt”.

 

Allemaal niet nodig deze namiddag in Schoten. Voor Koningshof – Simikos, de derby der derbies. Na het Wereldfestival van Folklore en de Scheldeprijs hét event in een gemeente die steeds zichzelf is gebleven. Niet groter of kleiner geworden door fusies of politiehervormingen. Beide ploegen spelen terug in de hoogste afdeling van het KVV, de Koninklijke Vlaamse Voetbalbond. Simikos omdat het de promotie afdwong door werkvoetbal, villaboys Koningshof omdat het de promotie ‘kreeg’ na de schorsing van een ploeg uit ere-afdeling. Het KVV is immers echt amateurvoetbal waar spelers niet mogen betaald worden en ploegen geschorst worden zodra dit wordt vastgesteld. “Voetbal is oorlog”, zei Rinus Michels. Deze namiddag is “Voetbal een feest”. Twee Segers’en met de bal op het veld en één Segers met zijn vrouw naast het veld. En daarna verbroederen met spelers, scheidsrechters, vrienden en vriendinnen, zonder gebroken benen maar wschl. met enkele gebroken glazen.

 

Mijn blogweek zit erop. Bisnummers enkel op aanvraag.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s