You can take the girl out of Limburg but you can’t take Limburg out of the girl

Altijd leuk om horen wanneer je mensen zoekt om vanuit Limburg een bedrijf te starten met wereldwijde ambities. Er zijn honderd goede redenen om hier te starten in Limburg maar er zijn duizend redenen om zo snel mogelijk buiten de grenzen te gaan. Daarvoor zoeken we overal ter wereld sympathisanten met de juiste roots. En als global companies zoals Opel, Ford en binnenkort Volvo Vlaanderen toch verlaten wordt het dringend tijd dat we vanuit Vlaanderen bedrijven starten met globale ambities.

Wat heb ik gemeen met Patrick Vanoppen?

Ja, inderdaad. We zijn beide Beerschotsupporter, ondernemer en … zoeken 3 miljoen euro. Patrick om de schulden van het verleden weg te werken, ik om toekomstige investeringen te verantwoorden. Terwijl de eerste constant moet uitleggen waarom hij schulden heeft (want het geld dient vooral om die put te delven) mag ik iedere keer uitleggen wat ons bedrijf met het geld gaat doen, welke nieuwe producten en diensten we op de markt gaan zetten. In de gesprekken van Patrick gaat het helemaal niet meer over Beerschot maar over de schulden van Beerschot. In onze gesprekken gaat het steeds over het startende bedrijf en het daarmee samenhangende plan. Toch hebben we nog een andere zaak gemeenschappelijk; we krijgen het geld niet van bedrijven maar wel van mensen. En dat wordt bij startups soms vergeten zoals duidelijk aangegeven in dit artikel over VC Firms en VC Partners.

Over state-of-the-art, fit for purpose, good enough en … Saartje Vandendriesscher

Zeker in een techno startup kan de rol van technologie nooit onderschat worden. Maar al te dikwijls wordt technologie overschat ipv onderschat. En krijgt het al te dikwijls een té belangrijke rol toegedicht. Want voor elk probleem is er een oplossing nodig en daarin is technologie belangrijk. Toch is technologie al te dikwijls een oplossing op zoek naar het juiste probleem met als resultaat dat vele starters zich vastrijden in het mulle zand omdat ze verliefd zijn geworden op de techno en blind geworden voor het probleem.

Het probleem dat we met onze onderneming willen oplossen kennen we al een tijdje en wordt hoe langer hoe duidelijker. Niet alleen voor ons maar ook voor allen rondom ons. Elke dag vind je zelfs één of meer artikels die de vinger weer eens op de open wonde legt. Neen, het gaat niet over onze staatsvorm, overheidsschuld of productiviteit. We vertellen het later wel. De hamvraag blijft welke technologie je nodig hebt om het probleem op te lossen.

En dan vallen de buzzwords. Moet het ‘state-of-the-art’ of ‘good enough’ zijn? De voorbije weken heb ik echter een nieuw criterium gehoord. ‘Fit for purpose’, een begrip dat blijkbaar uit de kwaliteitszorg komt. In het Nederlands klinkt het allemaal veel beter. ‘State-of-the-art’ is het neusje van de zalm, ‘good enough’ is goed genoeg (sic …) en mijn vrije vertaling voor ‘fit for purpose’ is … het doet wat het moet doen. Zo eenvoudig is het allemaal.

2013-04-16 12.33.20

Vooral ‘state-of-the-art’ is één van de meest overroepen begrippen in het techno wereldje. Ooit praatte ik met een beroemde Vlaamse fietsenmaker die apetrots was over zijn ‘state-of-the-art’ racefietsen. De vergelijking met Formule 1 racewagens viel want de tweewielers werden aangeprezen op basis van luchtweerstandcoëfficiënten die in heuse windtunnels werden opgemeten. Toen ik de man vertelde dat in een Ferrari bolide de bestuurder in de wagen zat maar in zijn geval op de fiets viel zijn mond open. In tegenstelling tot een wagen wordt de luchtweerstandcoëfficiënt van een fiets immers grotendeels bepaald door wie erop zit. Stop dus met racefietsen te promoten als state-of-the-art maar zet alle wielertoeristen van België in een windtunnel vooraleer ze hun volgende fiets kopen.

‘Good enough’ is natuurlijk niet goed genoeg. Dus gaan we voor een ‘fit for purpose’ met onze technologische keuze. Niet omdat het een compromis is maar omdat technologie gewoon moet doen wat het moet doen. Niets teveel, niets te weinig, gewoon op de meest eenvoudige en goedkope manier het probleem oplossen. Zonder franjes, degelijk …. technologie die probleemloos ons probleem oplost.

Oh ja, en wat heeft dat nu allemaal te maken met Saartje Vandendriessche? Zeer eenvoudig. Zaterdag laatstleden nam ikzelf met vele andere wielertoeristen deel aan de Flanders Classis Editie van de Scheldeprijs hier in Schoten. Iedereen vertrok op zijn/haar ‘fit for purpose’ fiets wanneer het hem/haar uitkwam en op zijn haar/tempo. Juist voor de bevoorrading halfweg kwamen de eerste krampen. En dan word je op hetzelfde moment rustig voorbijgepeddeld door Saartje Vandendriessche en haar vriendin die minstens een kwartier later vertrokken waren. De conditie van deze dames is dus ‘state-of-the-art’ en bij mij was het plots ‘good enough’. Bij deze mijn dank aan mijn fietsmakkers om mij de volledige terugweg uit de wind gezet en geduwd te hebben. Toen we terug binnenkwamen was Saartje en haar vriendin echter al lang verdwenen.

Doing the right things in the right way at the right time

Deze slogan kennen we allemaal maar passen we het daadwerkelijk iedere keer toe?

Binnen een startup is focus het belangrijkste en ik vertelde al verschillende keren dat het belangrijker is een aantal dingen niet te doen dan een aantal dingen wel te doen. Tijd is het enigste wat we echt onder controle hebben en daarom is het zo belangrijk dat we de juiste dingen op de juiste manier op het juiste moment doen.

Deze grondregel hebben we in onze spiegel gegraveerd maar vandaag en gisteren kregen we weer even het deksel op de neus. Via een variante op bovenstaand thema. Als je een verhaal vertelt of een ‘pitch’ doet is het immers ook belangrijk dat we het juiste verhaal binnen de toegemeten tijd aan de juiste doelgroep kunnen doen. En dat is niet eenvoudig. Vooral inleven in de doelgroep … Is het een toekomstige klant of een toekomstig personeelslid? Is het een toekomstige financier of een bankier? Is het een venture capitalist of een business angel? Is het een techneut of een business person? Is het een man of een vrouw? Heeft hij/zij ons al gezien of nog niet? Is er veel of weinig tijd?

Inleven in de doelgroep is dus helemaal niet eenvoudig en deze ochtend heb ik weer vastgesteld dat je nooit te oud bent om te leren. Gelukkig was de namiddag iets beter. Met mijn elevator pitch over “I ‘ve always up-to-date information on all my devices and I can update and synchronize all my information anytime, anywhere and on every device” maakte ik meer indruk. Ik gebruik immers Evernote en Dropbox op mijn iPhone, iPad en MacBook Air. Always synchronized and backed up via the cloud. En ik ben steeds in de zevende hemel dankzij deze 2 concepten; Evernote voor mijn notities, Dropbox voor mijn files. Een leuk trio.

24 uur per dag aan de slag

Ondanks het feit dat mijn vader op de barricades heeft gestaan voor de vijfdaagse werkweek was de voorbije week er ééntje van zes dagen. We hebben immers al onze tijd nodig om een aantal technische veronderstellingen te toetsen. Met een global technology startup krijg je immers maar één kans en dat betekent dat alles haarjuist moet zijn vanaf de eerste dag. Checken, checken en cross-checken. We krijgen de besten van de besten bij elkaar. Van nerds over technische specialisten tot distinguished engineers. Elke dag komen er zekerheden bij en vallen er onzekerheden weg. Zeer rationeel en op een zeer objectieve wijze bouwen we hier in België de blueprint uit van een uniek concept. Aan een ritme van minstens 12 uur per dag.

En aan de andere kant van de wereld (op -9 uur zoals dat heet) gaat het er helemaal anders aan toe. Daar wordt deze week met zeer veel emotie gekeken hoe we vanuit Californië de ‘killer apps’ bovenop dit platform kunnen gaan creëren. Even proefdraaien in afwachting van een echte start binnen enkele maanden. Daar is de sky echt de limit en mag er een beetje gezweefd worden. Want creatievelingen moeten kunnen dromen en hun verhalen kunnen vertellen. Ook aan een ritme van minstens 12 uur per dag.

En zo draait onze startup deze week dus 24 uur per dag op proef; 12 uur vanuit België en 12 uur vanuit Californië. Als een (h)echte local/global, yin/yang, technology/marketing starter. En af en toe een skypecall tussen de 3 stichters, op een uur dat voor iedereen haalbaar is. Elkaar zeggen dat de technici op schema zitten en dat de marketeers elke dag meer mogelijkheden zien. Zeggen dat we de beste security, authentication en transaction specialisten in België vinden. En dat de global marketing zo snel mogelijk vanuit USA moet gebeuren.

Ook dat maakt ons concept uniek; we kiezen niet tussen België of USA. Neen, we doen beiden tegelijkertijd. En kunnen dus dubbel zo snel opstarten. Omdat we 24 uur per dag aan het werk zijn. Op 2 continenten. Dat niemand daar nog nooit aan gedacht heeft!

PS bekijk ook eens onderstaande video van Steve Jobs die ik ontving van de Yambla boys, 2 oud-medewerkers die met hun startup al genomineerd zijn als Belgian start-up of the Year in de Data News Awards for Excellence 2013

De bescherming van beleggers

Mijn blogvrienden van het eerste uur kennen mijn sympathie voor mijn vriend en soulmate Tony Mary. Zoon van een ambtenaar, vader van een jurist, een mooie carrière in IT, trapte de VRT een geweten maar -vooral- iemand die zegt wat hij denkt en doet wat hij zegt.

Met alle plezier plaats ik dus onderstaande Open Brief van Tony aan zijn vriend Karel De Gucht op Bruno’s Blogboek.

Beste Karel,

De laatste verklaringen van Rehn, van Koen Geens en van jezelf laten mij perplex en bewijzen de steeds groeiende afstand tussen de politiek en de samenleving.

Indien ik akkoord ben dat de belastingbetaler niet moet betalen voor de redding van de banken – de aandeelhouder van diezelfde banken natuurlijk wel – gaat het mijn verstand te boven dat de spaarder dat wel zou moeten doen.

Het is en blijft zijn geld dat hij verdiend heeft en bij een bank gedeponeerd heeft; het wordt hem trouwens onmogelijk gemaakt het elders dan bij een financiële instelling aan te houden want cashbetalingen zijn verboden, je moet het dus finaal bij een bank deponeren.

Hetzelfde geldt voor zijn beleggingen die de wetgever eerst beslist te dematerialiseren zodat je ze nog alleen bij een financiële instelling kan aanhouden om daarna te zeggen dat ze daar niet veilig zijn.

In een context waar het de overheid is die de financialisering van de economie in de hand gewerkt heeft zo niet gestimuleerd heeft waarbij de financiële wereld het ganse economische proces gaan domineren is door een reeks beslissingen van het eind van de 80er/begin van de 90er jaren o.a. het opheffen van het onderscheid tussen retailbanken en zakenbanken en het artificieel goedkoop maken/houden van de kost van het geld met de eerst de internetbubbel en daarna de real estate bubbel voor gevolg.

Er kan op zijn minst gezegd worden dat de regulator; dus de overheid zijn werk niet gedaan heeft – wat hij nu compenseert door een overreactie die de zaken alleen maar erger maakt en leidt tot onaanvaardbare kredietbeperkingen en een negatieve invloed op onze economische ontwikkeling.

Ik zou nog een tijd kunnen doorgaan maar wat jullie nu doen zal het wantrouwen van de burger in de financiële instellingen maar ook en vooral in de politieke klasse alleen maar groter maken… een zeer onrustwekkende evolutie voor onze democratie en de waarden die continentaal Europa na WO II met zijn sociaal democratische benadering van de samenleving groot gemaakt hebben.

Ik laat het hierbij maar ga mijn standpunt wel verspreiden waar en wanneer ik kan. Ik ben geen populist maar het is zo een beetje genoeg geweest.

Ik ben steeds ter beschikking voor verdere discussie en debat.

Tony MARY

Een meeting kan voor energie zorgen

“Hoe slaag jij erin 8 uur geconcentreerd te blijven op een zondag?” was de vraag die één van de zonen stelde nadat gisteren om 21 uur de laatste “techneut” het huis verlaten had.

Om 13 uur waren we gestart, want zondag was blijkbaar de enige dag dat we de vijf betrokken specialisten op korte termijn bij elkaar konden brengen. Dat die dag de zon ging schijnen en Paris-Roubaix ging gereden worden was door niemand als een excuus aangehaald.

Gedurende 8 uur werd er non-stop, op een drietal breaks na, gesproken, geluisterd, gepresenteerd en gedebatteerd over de technische problematiek van het concept dat we wensen uit te rollen. Met volle aandacht en volle passie. Wat kunnen meetings efficiënt, leuk en boeiend zijn. Op voorwaarde dat de juiste mensen bij elkaar zitten. En dat doe je in een startup. Daar kan je niet alleen je co-founders kiezen maar ook de sympathisanten van het eerste uur.

Ik ben deze ochtend wat later uit mijn bed gekomen. En met plezier denk ik aan al diegenen die hun ‘traditionele’ werkweek deze ochtend met hun ‘traditionele’ meeting begonnen. Met een beetje geluk is hun eerste meeting juist afgelopen. Zouden zij evenveel energie gehaald hebben uit hun meeting? Indien niet, lees dan eens het boek “Death by Meeting” van Patrick Lencioni. En schaf die meeting af of zorg ervoor dat volgende week de juiste mensen over het juiste topic vergaderen. Of slaap volgende maandag ook eens uit. De zon schijnt nog steeds en ik zag juist de spurt van Paris-Roubaix.

Death-by-Meeting-292918