I love this company but I hate Wall Street

Het zal je maar overkomen. 28 graden en je zit in de tuin. Met een aantal vrienden. Te brainstormen (neen, niet te filosoferen) over de toekomst van je eigen carrière en de consolidatie van de ICT markt in Europa en België. Want als er iets is waar nieuwsberichten elkaar sneller opvolgen dan weerberichten dan betreft het wel degelijk de snel veranderende globale technologie markt en de daarmee samenhangende lokale ICT services markt.

“A PC on every desk” orakelde Bill Gates eind tachtiger jaren. “Alles wat kan gedigitaliseerd worden zal digitaliseerd worden” stelde wetenschapper Nicholas Negroponte enkele jaren later in zijn “Being Digital” klassieker. En ze hadden beiden gelijk. Alleen hebben ze het tempo waarmee dingen gebeuren volledig onderschat. Daar ging onze discussie deze middag over. Over de impact op de Belgische markt en hoe ik het einde van mijn loopbaan daarmee kon verzoenen. Ik behoor immers tot een generatie die afstand neemt van brugpensioen en die nog graag tot 70 jaar optimaal zou functioneren.

Plots ging de telefoon. De jongens van de Opinie rubriek van De Morgen. Over het wereldnieuws van vandaag. Waarop ze graag mijn mening willen publiceren in de wetenschap dat u in De Morgen van vandaag mijn mening leest over het wereldnieuws van gisteren. Het betreft weliswaar het grootste software bedriif ter wereld en de grootste ontslagronde ooit (18.000 medewerkers, sic …) maar toch zal dit nieuws verouderen tegen lichtsnelheid. Het aandeel-Microsoft haalde immers het hoogste peil in 14 jaar. En dat lijken velen te vergeten.

Volgende week, 22 juli, één dag na onze nationale feestdag, is het immers de Global Microsoft Day waarop de resultaten van het vierde kwartaal en het voorbije fiscale jaar (dat eindigt op 30 juni) worden aangekondigd. En daar gaat een mooie orchestratie aan vooraf. Want de koning moet krijgen wat de koning vraagt. En spijtig genoeg wordt ons huidig wereldwijd economisch denken nog steeds gedomineerd door het angelsaksische gedachtengoed waar de shareholder (de aandeelhouder) en niet de stakeholder (de belanghebbende) koning is. En over die koning gaat het.

Microsoft was ooit het bedrijf van Bill Gates, een paar maanden later kwam Steve Ballmer erbij en beiden reden een zeer mooi parcours. Achteraf leek het allemaal vanzelfsprekend maar ik heb lang bij concurrentiële bedrijven gewerkt en heb het geluk gehad om –met de support van Bill en Steve- Microsoft in België te mogen leiden. Ik weet dus als de beste dat het definieren van de visie door Bill en de uitvoering van de strategie door Steve helemaal geen toevalligheid was maar weldoordacht en focused. Bedrijven zoals Google, Facebook, Amazon en de Open Source beweging (voor de nerds 😉 hadden nooit bestaan indien Bill en Steve niet de Microsoft visie van “een PC on every desk” daadwerkelijk hadden geimplementeerd.

Maar tijden veranderen. Nieuwe bazen, nieuwe wetten. Ook voor de huidige CEO, vandaag minder bekend en bovendien ook een moeilijkere naam (Satya Nadella geraakt zelfs niet door mijn spellchecker) heb ik een enorm respect. Prachtkerel, interne kweek, de juiste combinatie van IQ en emotionele intelligentie, die zijn troepen verleden week verenigde rond de nieuwe –en juiste- visie. Het gaat niet meer over personal computers maar over de cloud en ons mobieltje. Ik weet nog niet hoe ze het juist verwoorden maar het komt neer op “a personal cloud for everyone”. En gelijk heeft Satya.

Toch één groot verschil. Microsoft was het bedrijf van Bill en Steve maar Microsoft is niet het bedrijf van Satya. Microsoft is nu in handen van de aandeelhouders. Van Wall Street. Aandeelhouders, die nooit wakker hebben gelegen van een lange termijn visie maar wel van korte termijn rendement. En deze koningen moeten bediend worden.

En zo geschiedde. Een week geleden schetste Satya de nieuwe visie over mobile en cloud. Alle medewerkers zagen dat het goed was, ze zagen zelfs dat het prachtig was en wilden er volop (getuige daarvan de social media) hun schouders tegenaan zetten. Een entrée langs de grote deur voor de nieuwe grote manitou die mooi verwoordde waar Microsoft en al zijn medewerkers de toekomst zagen. Lang geleden dat ik nog zoveel positieve energie ervaarde bij zoveel voormalige medewerkers die ik nog steeds in mijn hart draag.

Een paar dagen later kwam de koude douche. Er zijn blijkbaar 18.000 medewerkers teveel. 18.000 evangelisten die worden opgeofferd op het altaar van de shareholders. Kan er iemand mij helpen om Microsoft van de beurs te halen? I love this company but I hate Wall Street.

segers_bruno@hotmail.com (al jaren mijn email)

ex-CEO Microsoft en RealDolmen (twee beursgenoteerde bedrijven)

PS Hopelijk haalt dit artikel Google. Ik zou graag Bill en Steve nog eens spreken. Want Bill, Steve en Satya –en niet de aandeelhouders- hebben gelijk. Maar wie durft het te zeggen?

(Deze bijdrage verscheen in lichtjes gewijzigde versie op18 juli 2014 in De Morgen onder de titel “Kan iemand mij helpen om Microsoft van de beurs te halen?”)

Een gedachte over “I love this company but I hate Wall Street

  1. Bruno,

    Zeer mooi artikel van een wijze man met veel levenservaring. Ik kijk al uit naar meer ongeremde blogs. Deze hebben we nodig om de waarheid boven water te krijgen of de harde realiteit van deze dagen onder ogen te komen.

    Veel sterkte in jouw zoektocht naar een nieuwe persoonlijke uitdaging!

    Bjorn @bjornvanreet

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s