Tijd voor een #tommeltaks, op elke selvie en selfie

Het gebeurde enkele maanden geleden in Antwerpen tijdens de lancering van Ploy, de nieuwe boy van Randstad. De “Uber van de arbeidsmarkt” klonk het en alle groten van het kleine Belgische ICT wereldje waren aanwezig voor de lancering van de zoveelste app of website die vraag en aanbod in kaart gaat brengen. Deze keer op de arbeidsmarkt en startend met de horeca. De lokale hotelbaas van Google was ook aanwezig. Met hem had ik een hoogoplopende discussie toen ik het waagde zijn bedrijf een digitale mensenhandelaar te noemen en ik die zware beschuldigingen moest terugnemen. Trouwe lezers weten sinds  verleden maand dat ik niet meer over digitale mensenhandelaars praat maar over digipolisten; monopolisten die hun situatie misbruiken bij gebrek aan een regelgevend kader dat wereldwijd afdwingbaar is.

Plots werd het stil op het Randstad event en de Google hotelbaas kroop weg in een hoekje. Want “Hij” was daar; de Kennedy van Oostende, de Mr. Proper van de zwartwerkers, de staatssecretaris voor bestrijding van sociale fraude en privacy, dhr. Bart Tommelein. Enkele dames vielen spontaan in zwijm toen ze deze rijzige figuur in de mooie ogen keken. Gehuld in een blauw pak, stevige handdruk en vastberaden in elk gesprek. Kortom, een politicus zoals we ze nodig hebben in dit land. In zijn eigen stadje aan de zee kreeg deze blauwe bonk de rode keizer nooit van zijn troon gestoten maar digipolisten zoals Facebook en Google daveren op hun benen als ze deze Prins van de Privacy zien binnenkomen. Je moet het immers maar doen; vanuit het kleine Belgie Facebook op de knieën krijgen. De man glunderde toen men mij aan Hem voorstelde als ex-hotelier van Microsoft België en ik Hem persoonlijk kon feliciteren met deze unieke prestatie. Wat jaren niet lukte met de socialisten in Oostende nam slechts enkele weken met de digipolisten uit Amerika. Petje af voor Tommelein.

Groot waren mijn verwachtingen bij de transfer van deze wonderboy van de federale regering naar de Vlaamse. Vice minister-president en minister van energie, eindelijk wat daadkracht en balls op een cruciale positie. De zwarte passionara moest plaatsmaken voor de blauwe Reddy Kilowatt die zich klaarmaakte voor een paar kordate verklaringen. En toen gebeurde wat in vele bedrijven gebeurt. Als iemand er niet (meer) is wordt er snel beslist in zijn of haar plaats. “Exit biomassacentrale” concludeerde de Vlaamse regering zonder medeweten van de nog niet benoemde minister van energie. We zullen dus blijven twijfelen of #turteltaks dan wel #tommeltaks het woord van de maand april wordt. In het blauwe fabriekje weten ze intussen wel hoe de machtsverhoudingen in de Vlaamse regering liggen.

Maar niet getreurd. In deze rubriek gaan we immers op zoek naar het #ICTWoordVanHetJaar en daar komen #turteltaks en #tommeltaks niet voor in aanmerking. Beide woorden hebben immers met energie te maken en energie heeft niets met ICT te maken. Een vergissing die velen nog steeds maken maar dat zal snel duidelijk worden bij het nieuwe ICT woord van de maand.

Selvie. Een selfie is een foto van jezelf en dus is een selvie een video van jezelf. Het woord bestond nog niet en werd –zoals digibesitas– bedacht door de onderzoekers van iMinds. Studio 100 (tja, die gasten zijn er steeds bij als er geld te verdienen valt) en iMinds gaven de primeur tijdens de K3-show van februari en Prof. Piet De Meester lichtte alles toe aan meer dan 1000 techneuten tijdens de iMinds conference de voorbije maand.  Een mens kan het bijna niet geloven maar Google bewijst het. Het woord “selvie” bestond niet voor februari 2016. Volgens mij werd het bedacht tijdens de Gentse feesten de voorbije zomer toen een bende iMinds onderzoekers uit de bol ging en één van hen plots de “f” niet meer kon uitspreken of de aan/uit knop van zijn of haar smartphone niet meer kon vinden. De foto was plots een video geworden. De selvie was geboren. Gewoon nog wat academisch onderzoek om hun bacchanaal te omfloersen en klaar was kees. Een post-it was een toevallige uitvinding, een selvie ook.

Toch ben ik niet gelukkig met dit woord van de maand. Zoals een selfie zal ook een selvie een asociale tijdsvreter zijn. Observeer selfisten of selvisten en bekijk hoeveel tijd ze met zichzelf bezig zijn vooraleer ze die ene “shoot” als hun digitale footprint achterlaten. Het ziet er achteraf allemaal leuk uit maar niemand wordt mooier door elke dag een paar selvies op te laden.

Onze digitale footprint is één ding maar staan we stil bij de daarmee samenhorende carbon footprint? Papier en bomen willen we sparen door het printen uit te schakelen maar we blijven uploaden tegen lichtsnelheid. Datacenters zijn wereldwijd de grootste consumenten van electrische energie geworden. Big data roepen we allemaal maar beseffen we dat de opslag en het manipuleren van deze data het energiegebruik exponentiëel doen toenemen? Hebben we ooit berekend hoeveel energie geconsumeerd wordt door data die ooit historisch werden opgeslagen maar de voorbije jaren nooit meer werden geraadpleegd? Al die foto’s en videos die we ooit de cloud in hebben gestuurd en nooit meer geraadpleegd?

Toch tijd voor een #tommeltaks dus. Wat de #turteltaks deed met de groene energie zal de #tommeltaks doen met alle ICT-energieverspillers. Bart Tommelein kan als kersverse minister van energie alvast wraak nemen op zijn nieuwe collega-ministers die in afwachting van zijn komst in zijn plaats een snel besluit namen. Aangezien onze ministers dagelijks meerdere selfies en selvies posten kunnen zij als eersten bijdragen tot de #tommeltaks. Dan betalen ze ook eens belasting en wordt de Prins van de Privacy een duurzame minister van Vlaamse energie in een wereld waar burgers nog niet doorhebben dat aan elke digital footprint ook een carbon footprint hangt. Geef er een lap op Tommie!

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd maar onder dezelfde titel op 13 mei 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van Data News Magazine)