iMinds is #ICTWoordVanHetJaar2016

Ooit stonden juristen en economisten aan het hoofd van dit land maar nu historici de plak zwaaien mogen we terug in de tijd gaan om de toekomst te begrijpen. Eind van deze maand wordt de nieuwe convenant (de beheersovereenkomst voor de komende 5 jaren, nvdr) van imec naar alle waarschijnlijkheid zonder enige parlementaire vraag op een drafje goedgekeurd door de Vlaamse regering. Iedereen wil immers kerst gaan vieren en in aanloop naar een parlementair reces stijgt de besluitvaardigheid van ons politiek apparaat. Voogdijminister is Philippe Muyters, de minister van Werk, Economie, Innovatie en Sport. Wie de penhouder is voor deze levensbelangrijke convenant weet ik niet. Een sportieve economist? Een innoverende werker? Ik weet het niet.

Aan Bruno Beerschot, met dank voor je steun in moeilijke tijden. Je stijl en respect voor integriteit en ethiek inspireert” schreef penhouder Theo Dilissen op 23 april 2003 als persoonlijk woordje op de eerste pagina van zijn boekje “Kennis Maken”. Als topman van Real Software (en Manager van het Jaar 2001) maakte hij een scherpe analyse van het toenmalige economische weefsel. De ondertitel “Van kennen naar kunnen: kritische kanttekeningen bij de NV Vlaanderen” reflecteerde de ambitie van deze voormalige topsporter. In afwachting van de verkoop van Real Software aan Gores had de man immers zijn oog laten vallen op de ministerpost Economie, Wetenschap en Innovatie in de paarse regering. Zijn boekje was een aanloop om alle intelligentia in Vlaanderen in beweging te krijgen. En liefst in de richting van Minister Dilissen.

SM (social media!) rector Torfs was nog geen hoofdtwitteraar van KU Leuven maar zijn voorganger Prof. Dr. André Oosterlinck schreef het voorwoord in “Kennis Maken”. “Om een succesvolle dynamiek van de kenniseconomie op gang te brengen, hebben we nog een lange en niet altijd evidente weg af te leggen. Dit boek geeft een aantal onmisbare wegwijzers aan. De belangrijkste is wellicht de noodzaak van de opmars van de kenniseconomie. Nog niet iedereen is daar blijkbaar van overtuigd. Na de lezing van dit boek zal dat anders zijn”. Dat de Leuvense rector het voorwoord schreef was geen toeval. Als oudste universiteit van het land kan je beter zo snel mogelijk zoete broodjes bakken met een nieuwe minister.

Natuurlijk schreef Theo zijn boekje niet alleen. Zijn eerste verkiezingspamflet werd gesponsord door ISS, Solvus, Microsoft, HP, Baker & McKenzie, Oracle en Business Objects. De penhouder (of ghostwriter) was Erik Durnez die op 80 paginas het prachtige en krachtige verhaal van Theo op een zeer verhelderende wijze toelichtte. Het boek las inderdaad als een trein en sierde in daadkracht. “Kleefkracht zeven” was het laatste hoofdstuk. Daarin werden zeven punten meegegeven om de kleefkracht van Vlaanderen te vergroten en zo de kenniseconomie daadwerkelijk in te bedden in onze regio. Nu de nieuwe imec convenant in de maak is krijgt de afsluitende paragraaf van “Kennis Maken” plots een historische betekenis. “Ten zevende. Een intelligente sturing door de overheid is aangewezen. Twintig jaar na Flanders Technology moeten we de volgende sprong wagen. We hebben behoefte aan een IMEC in andere vakgebieden. Van DIRV naar DURF. Van kennen naar kunnen. Wie start met Flanders Knowhow? Waar blijft de Kennisrevolutie in Vlaanderen?

Theo is geen minister geworden. De man kwam uit Antwerpen en paars werd aangestuurd vanuit Hasselt, Gent en Oostende. Antwerpen was in die tijd de parking. Fientje Moerman verstond het dialect van Guy Verhofstadt en zij werd de nieuwe Minister van Economie, Innovatie en Werk. Maar de voormalige spelverdeler van de nationale basketbalploeg had ooit wat bijlesjes gegeven aan de keizer van Oostende en werd daarvoor bedankt met het voorzitterschap van Belgacom. Tja, Bellens was het vriendje van Di Rupo en rood had toen aardig wat te zeggen in de Brusselse Telefoon Torens.

Flanders Knowhow is er gekomen in 2005. De penhouder en stille kracht hierachter was Prof. Dr. Paul Lagasse van UGent en toen voorzitter van het IWT. Het kwam op de wereld als IBBT. Niet het Initiatief voor Beter Beeld op Televisie maar het Interdisciplinair Instituut voor Breedband Technologie. We hadden eindelijk een onafhankelijke onderzoeksinstelling die in opdracht van de Vlaamse overheid innovatie binnen ICT stimuleert en daardoor een blijvende en positieve impact creëert op de maatschappij. Vraaggedreven, interdisciplinair onderzoek in samenwerking met technologie leveranciers en gebruikers, excellente research in maatschappelijk relevante domeinen, stimuleren van ondernemerschap en het uitbouwen van een breed (inter)nationaal ecosysteem voor ICT innovatie. IBBT bewees hier op korte tijd dat software –en niet hardware- de échte kracht van verandering en innovatie is. Het feit dat de grootste bedrijven ter wereld (Google, Facebook, Microsoft, Amazon) software bedrijven zijn is het bewijs van deze stelling. Apple is volgens velen hardware maar Steve Jobs himself positioneerde Apple steeds als software in de mooiste (hardware) verpakking.

Met IBBT werd maar één fout gemaakt; de naam. Leg maar eens uit waar IBBT voor staat, je krijgt het zelfs niet uitgesproken in de taal van Obama. Te lang hebben we gewacht met de rebranding naar iMinds. Want iMinds zegt het allemaal. In Vlaanderen zit de grondstof immers tussen 1,5 en 2,0 meter boven de grond. En dat is de enigste grondstof die we hebben. iMinds moet de katalysator zijn en blijven voor de uitbouw van de kenniseconomie in Vlaanderen. Daarom roep ik in deze laatste column iMinds uit tot #ICTWoordVanHetJaar2016. Omdat het aangeeft waar Vlaanderen voor moet gaan en staan.

De penhouders voor de nieuwe imec convenant dragen een zware verantwoordelijkheid. Het samengaan van imec en iMinds mag geen snelle overname worden maar moet een nieuw strategisch onderzoekscentrum (SOC) worden; een (h)echte NewSoc, op basis van een ‘best-of-both-worlds’ principe. Ik wou dat Theo er nog was. Dan kon hij de voogdijminister uitleggen dat wanneer een voetbalploeg een basketbalploeg overneemt er niet noodzakelijk een betere sportvereniging ontstaat. Nieuwe hardware heeft steeds nieuwe software nodig, nieuwe software zorgt voor (business model) innovatie maar heeft niet noodzakelijk nieuwe hardware nodig. Het Vlaams economisch weefsel en vele global innovators zijn ook klanten van de NewSoc, niet alleen een paar hardware multinationals. Kan het Vlaams parlement hieromtrent deze week een paar vragen stellen? Wordt het “imec, powered by iMinds” of “iMinds, with imec inside”? Graag een keuze, geen compromis. Lokale software ondernemers hebben hun voorkeur, globale hardware multinationals ook. Maar de Vlaamse belastingsbetaler beslist. Over naar het Vlaams parlement dus.

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd en onder een lichtjes gewijzigde titel op 16 december 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van datanews magazine)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s