Digibesitas besmet ons allemaal

“Admin of hacker!”. Dat was blijkbaar het spontane antwoord van de zesjarige Matthias op de traditionele vraag tijdens het traditionele nieuwjaarsfeestje binnen een traditionele Vlaamse familie. Ooit klonk het “pastoor of non”, “dokter of verpleegster”, wat later “politieagent of piloot” maar er komt duidelijk schot in de digitale zaak. De generatie die niet alleen een zelfrijdende wagen zal (bij)sturen met een joystick maar met de twee duimen meer zal kunnen doen dan sommigen onder ons met tien vingers ooit gekund hebben, ze komt eraan.

Terwijl wij blijven argumenteren over digitalisering en disruptie, ons verplicht voelen jaarlijks op bedevaart te gaan naar Silicon Valley als een soort Mekka van de digitale wereld en boeken te blijven lezen van evangelisten die het nieuwe normaal prediken genieten vele jongeren al met volle teugen van deze –voor hen vanzelfsprekende- nieuwe wereld. Tijd dus om het dure reizen te stoppen en wat minder te lezen maar daadwerkelijk aan het werk te gaan en –samen met deze aankomende generatie- de digitale transformatie van onze samenleving zo snel mogelijk te realiseren.

Laat ons –op vraag van mijn soulmate Paul Van Cotthem– alvast afspreken het woord digitaal in 2016 te laten vallen als bijvoeglijk naamwoord. Digitale media? Digitale telefonie? Digitale televisie? Digitale marketing? Media, telefonie, televisie en marketing zijn al jaren digitaal. Velen hebben het nooit anders gekend. In plaats van jaren aan een stuk dat vanzelfsprekend voorvoegsel te blijven gebruiken kunnen we beter samen op zoek gaan naar hét ICT woord van 2016 want op “She goes ICT” begint ook wat sleet te komen. Sinds de intrede van social media en de digitalisering van marketing is er immers voldoende instroom van vrouwelijk talent. De tijd dat de ICT sector bevolkt was met wereldvreemde nerds is al lang achter de rug. En zelfs Bill Gates, Mark Zuckerberg en –dichterbij huis- Vincent Van Quickenborne zijn intussen aan een lief geraakt. Daar moeten we het dus ook niet meer voor doen. Data News, het parochieblad van deze sector, de Kerk & Leven van digitaal Vlaanderen is daarom op zoek naar een opvolger voor “She goes ICT” en heeft mij een vrijgeleide gegeven.

Vanaf dit jaar krijg ik maandelijks 5000 karakters (1 slecht karakter heb ik al, sic) en mag ik me laten gaan. Als een nar of misschien wel als een enfant terrible. Ik ga het natuurlijk niet hebben over al die technologietrends en de opinies van velen daarover. Want technologietrends en de daarmee samenhangende opinies zijn doorgaans fout. Zo kent ieder van ons wel een paar voorbeelden. Mijn favoriet? De cost-of-ownership die telkens afneemt. Hoor ik al 30 jaar. Als dat correct is hadden we nu allemaal een gratis iPhone in onze handen. Waar ik het wel over ga hebben? Over Vlaanderen, internationaal, digitaal, management, ondernemerschap en natuurlijk over … “het ICT woord van de maand”.

Hier zijn we met de eerste nominatie. “Digibesitas” zag het licht op 14 januari 2016 tijdens de publicatie van het nieuwe iMinds digiMeter-rapport (ongelovigen kunnen het woord altijd googlen). Digibesitas betreft een overconsumptie van digitale informatie. “Klassieke media zoals tv en sms blijven het goed doen, en tegelijkertijd worden er steeds meer (over-the-top) internetdiensten zoals Netflix, Facebook Messenger en WhatsApp geconsumeerd. En dat ondanks het feit dat een dag nog steeds maar 24u telt,” zegt Prof. Lieven De Marez (iMinds – MICT – Ugent). Alsof digital natives en millennials nog niet vies genoeg klinken, dreigen de dragers van deze namen ook nog eens opgezadeld te worden met de vieze digibesitas ziekte. Tja, het moest ervan komen; ooit waren het teenagers, vandaag zijn het screenagers geworden. Van televisie-kijkers en radio-luisteraars naar digitale kluisteraars was een logische stap. Helemaal alleen met vele schermen. In intiem contact met de oneindige virtuele wereld.

Erger nog, digibesitas is een virus dat ons allemaal besmet heeft. We nemen een binnenkomende telefoon alsof het de prioriteit heeft van een noodoproep terwijl we met iemand anders in een diepgaand face-to-face gesprek zijn. Werknemers zitten in vergaderingen meer naar het scherm van hun smartphone te kijken dan naar het gezicht van hun collega’s. In plaats van te connecteren met de mensen rondom de tafel en efficiënt te vergaderen blijft men vluchtig informatie uitwisselen met anderen. Of dat andere soort. Degenen die je mailen en onmiddellijk antwoord verwachten. Alsof je constant in je inbox zit te kijken en niets anders te doen hebt. En dan sturen ze je soms daar bovenop een sms of whatsapp met de boodschap “je hebt mail”.

Mijn wens voor 2016? Wat minder naar elkaar mailen en wat meer met elkaar praten. Of elkaar eens een stevige handdruk geven en elkaar recht in de ogen kijken terwijl je “al het beste voor 2016 en laat ons samen wat digitaal afvallen” echt gemeend aan een lieftallige collega toewenst. Verander de (digitale) wereld, begin met jezelf.

Ik spreek jullie alvast in februari 2017. Op de eerste editie van “The ICT Word of the Year 2016”. In afwachting disable ik volgende maand mijn spellchecker om het woord “selvie” het licht te laten zien.

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd maar onder dezelfde titel op 5 februari 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van Data News Magazine)

Het wordt tijd dat ik terug ga bloggen

Iemand zei me vandaag, zeer spontaan en totaal ongevraagd, met jou praten is eten en drinken tegelijkertijd. Het was alsof mijn batterij van het leven plots een supercharge kreeg. Ik heb inderdaad te lang gezwegen op dit mooie medium. En ik laat me niet verpakken in 140 Twitter karakters of een populistische Facebook posting. Bloggen is nog steeds de juiste uitlaat. Hier zijn we weer.

4129 was de PIN-code van mijn Q8Liberty-tankkaart

“Dit had ik nooit verwacht van Q8” was de titel van één van mijn eerste blogstukjes in april 2006. Microsoft had in die periode lange tijd in de clinch gelegen met de mededingingsauthoriteiten in Europa en US. Met als resultaat dat het hen verboden was alles (browsers, mediaplayers etc …) in Windows te stoppen. Dus had Microsoft besloten Windows in alles te stoppen; in vele machines en ook in … telefoons. Om de concurrentie met marktleider Nokia aan te gaan. Microsoft België had juist het Corporate Tankkaart Programma toegewezen aan Q8 en die maakten -ongevraagd- reclame voor deze eerste generatie Windows telefoons.. Wat waren we blij bij Microsoft toen. Wat was ik trots met deze geste van Q8.

Iets minder dan 10 jaar later zijn alle Windows toestellen binnen de familie Segers verdwenen en heeft iedereen in de appel gebeten die ook Adam fataal werd in het aards paradijs; iPod, iPhone, iPad en … iPaid. Maar iedereen is gelukkig en dat is het belangrijkste. Ikzelf sta al lang niet meer aan het hoofd van Microsoft België en zou liever burgemeester (of een andere serieuze operationele job) uitoefenen achter de hoek in Schoten of Antwerpen maar in afwachting dat de juiste vacature vrijkomt ben ik “dépanneur de service” voor verschillende projecten in Antwerpen, Gent, Luik, Hasselt en Brussel. Kortom, ik rij wekelijks de Ronde van België met net iets teveel kilometers naar mijn zin. De zonen zijn intussen zelf aan het werk en zeer kostenbewust geworden. En plots kwam de opmerking dat de managementvennootschap All Together beter zou overschakelen op een tankkaart want dan wordt er -zoals het hoort- getankt met factuur.

Het gaat niet over grote afnames, ik hoefde niet te gaan onderhandelen met de verschillende leveranciers en vroeg me dus verleden week een tankkaart aan bij mijn vrienden van 2006. Alles ging snel en een paar dagen later ontving ik een geheime PIN-code en daarna via een apart schrijven – zoals het hoort- de tankkaart zelf. Met de traditionele vermelding “Om veiligheidsredenen en om misbruik te vermijden verzoeken wij u om de code zeker niet samen met uw tankkaart te bewaren”. Maar daarnaast ook de vermelding “U kan de code niet veranderen”.

“Dit had ik nooit verwacht van Q8” want ik werd razend over dit gebrek aan professionalisme en gebruiksvriendelijkheid van de marktleider. Terwijl bankiers (met de bankkaart) en zelfs de overheid (met eID) ervoor zorgen dat de gebruiker zelf zijn of haar PIN-code kan wijzigen nemen de tankiers (of hoe noemen die diensten) nog steeds de makkelijkste weg voor hen maar de moeilijkste voor de eindgebruiker. Als je hen laat doen dan heeft binnenkort elke gebruiker een PIN-code (een Persoonlijk Identificatie Nummer sic) voor elke betaalkaart die in gebruik is. Niemand is in staat om dat te beheren.

In Nederland bestaat het werkwoord “pinnen” wat neerkomt op het invoeren van de PIN-code om een betaling te doen of een dienst te verkrijgen. Bij Q8 -en al die anderen- staat “pinnen” blijkbaar voor het memoriseren van de verschillende 4-cijfer codes van alle kaarten die iemand in bezit heeft. Q8 Zoals u hierboven kan vaststellen heb ik mijn Q8 tankkaart zojuist herleid tot 2 Q4 kaarten met elk een PIN-code van 2 cijfers. Veilig en makkelijk te onthouden maar spijtig genoeg onbruikbaar. Ik heb me intussen laten vertellen dat ze bij Lukoil en Texaco tankkaarten hebben waarvan je de PIN-code kan wijzigen. To be checked.

Waarom blijven we kaarten aanvaarden én gebruiken van leveranciers die te lui zijn om de persoonlijke wijziging van de PIN-code aan te bieden? Dringend tijd om deze lui een geweten te trappen. Straks hebben we allemaal een geheim persoonlijk notaboekje nodig voor het noteren van onze 4-cijfercodes. Mij niet gezien. Ik wacht alvast niet op Q8.

Mr. Obama, the internet told us the truth about #MH17, only you can tell the world the truth about #MH370. Do it. And do it now.

A year ago we’ve launched together with a few soulmates an internet startup IrisPact with a clear mission to bring a new balance on the internet based on privacy, a basic human right.

For several reasons we were unable to bring our concept to economic reality but I’m more than happy to see that initiatives such as Respect Network and the right to be forgotten continue to strive towards this ideal. Thanks to our parents we could get a grip on the slavery problem but if we don’t act now our children will get exposed to digital traffickers such as Google, Amazon, Apple and Facebook. Slaves worked for free, digital traffickers make money on digital knowledge they don’t own. You have the right to Own Your Own Data #OYOD. If you still don’t see the problem read a little bit about Jaron Lanier.

Yes, it’s going wrong with the internet, with privacy and with so many other digital topics. And yes, every individual deserves his digital privacy and the right to be forgotten. Google knows everything about it. In their battle with European Union and other regulatory offices. But the truth does not deserve the right to be forgotten.

Indeed, this week the internet helped all of us with its “collective memory” role. MH17 was shot down by pro-Russian rebels who made a big mistake. Yelled victory on the internet but removed their outing after discovering their big mistake. You can’t find their first victory anymore but luckily the web has its own archive. You can find the truth here. And if you don’t understand Russian, no problem.

Over the coming days politicians will start the public debate and commissions will start investigating the case but you can find the truth already on the internet. All of us claim the right for privacy and the right to be forgotten but all of us should be happy this is not the case yet. As a consequence we can discover the truth easily. So let’s take the right measures against pro-Russian rebels who made a big mistake and killed all innocent people from flight #MH17.

And now back to flight #MH370. In this global, always on, always connected world the internet showed how to solve the #MH17 mystery in one day but after so many months a lot of families are still waiting for the truth about flight #MH370.

The right indications can however be found on the internet for several months already via a simple search on ‘MH370 & Diego Garcia’. Just try it and discover the results.

In the worst case scenario flight #MH370 was on its way to the Diego Garcia island for a “nine eleven” alike mission and was shot down pro-actively. In the best case flight #MH370 landed on Diego Garcia and all passengers are still there. The answer can’t be found on the internet but is in American intelligence systems.

My simple request to President Obama. Please stand up and speak. The internet gave the answer to the families of the #MH17 flight IN ONE DAY. You -and only you- can give the answer to the families of the #MH370 flight AFTER MANY MONTHS.

No one believes there is no intelligence about #MH370 in this global, always on, always connected digital world. And you know that. Mr. Obama. The truth has not the right to be forgotten.