TL;DR – de online “kom ter zake” kreet

“TL;DR met een smiley” zette ik spontaan onder de LinkedIn publicatie van een zeer intelligente, competente en gedreven oud-medewerker. Ik heb nooit andere collega’s gehad trouwens.

“Too long, didn’t read” moet mensen erop attent maken dat 140 karakters inderdaad te kort zijn om on line ter zake te komen maar dat opinies korter, krachtiger en sneller dienen gebracht te worden.

Maar de verleiding is soms groot. Mensen spenderen jaren aan het uitschrijven van al hun ervaringen in een boek en willen dan plotseling zoveel mogelijk informatie uit hun boek zo snel mogelijk online zetten. Ipv de komende jaren regelmatig social media te gebruiken om -via een kort en krachtig verhaal- de aandacht op hun boek te trekken.

Ik schrijf geen boeken meer, mijn verhaal staat al on line:

screen-shot-2017-02-24-at-21-09-53

Bij gebrek aan boek vertelde ik het verhaal twee weken geleden aan een jonge Chinese manager die vond dat ik te oud was om hem te helpen bij de uitbouw van zijn organisatie in Europa. Zijn oogjes flikkerden.

Vanaf nu kan je mijn blogstukjes dus op één scherm lezen. Geen TL;DR excuus.

Aan de vooravond van 2017

De Warmste Week is alweer achter de rug. Bijna 8.000.000 euro opgehaald voor meer dan duizend goede doelen. Mensen kunnen duidelijk samen door één deur zolang de media maar een beetje helpen. We leven immers in een mediacratie, een media-democratie, een regering door de media. Dan lukt plots alles.

Het Warmste Jaar komt er alweer aan. Een jaar vol gijzelingen waarvan de media dagelijks zullen smullen om de verschillen en geschillen uit te vergroten:

  • IS die de wereld zal gijzelen met het islam geloof
  • Trump die de Amerikanen zal gijzelen met zijn verworven macht
  • Europese landen die elkaar zullen gijzelen rond de Europese Unie
  • CD&V die een Belgische regering zal gijzelen rond het Arco dossier
  • Oppositie die een Vlaamse regering zal gijzelen rond een warme samenleving
  • Royal Antwerp FC die haar supporters zal gijzelen rond een beloofde promotie

Kortom, 51 weken aan een stuk zullen we weer kunnen genieten van onze overgemediatiseerde, gepolariseerde en verzuilde samenleving waarin besluitvorming en daadkracht zo goed als onmogelijk geworden zijn.

Maar rond Kerst 2017 zal alles plots weer een weekje beter worden met

  • De Warmste Week van Studio Brussel die meer dan 10.000.000 euro zal samenbrengen
  • De Kerstboodschap van Koning Filip die weer zal zeggen dat de warme maatschappij binnen handbereik ligt
  • De eindejaarsconference van Michael Van Peel, de echte premier van Vlaanderen die weer 2017 Overleeft

Ik kijk alvast uit naar de volgende 52 weken mediacratie; geregeerd worden door een partij die in 2018 (lokaal) en 2019 (nationaal) nochtans op geen enkel stemformulier zal prijken.

Toch wil ik in 2017 niet aan de zijlijn blijven staan of teksten schrijven die niemand leest. Op 11 juli deed ik een warme oproep aan de Vlaamse regering om werk te maken van Smart Flanders, een keiharde en georchestreerde samenwerking rond één Vlaams socio-economisch project dat kan zorgen voor de welvaart en het welzijn van alle Vlaamse burgers. De Visienota 2050 is intussen in het Engels vertaald (omwille van een bezoek aan US. Sic) maar het blijft nog steeds wachten op de vertaling van die visie in een operationeel plan voor de komende jaren. Dit mag echter geen mission impossible worden.

Misschien Studio Brussel eens bellen. Naast die ene Warmste Week is die zender immers 51 weken beschikbaar om alle niet-politici te mobiliseren rond Smart Flanders en zo van het “Arm Vlaanderen” van onze grootouders het “Warm Vlaanderen” voor onze kleinkinderen te maken. “Denken, durven, doen” maar dan zonder (verzuilde) politici. Dat zou pas een burgerbeweging zijn.

Beste wensen voor een warm en slim Vlaanderen in 2017.

iMinds is #ICTWoordVanHetJaar2016

Ooit stonden juristen en economisten aan het hoofd van dit land maar nu historici de plak zwaaien mogen we terug in de tijd gaan om de toekomst te begrijpen. Eind van deze maand wordt de nieuwe convenant (de beheersovereenkomst voor de komende 5 jaren, nvdr) van imec naar alle waarschijnlijkheid zonder enige parlementaire vraag op een drafje goedgekeurd door de Vlaamse regering. Iedereen wil immers kerst gaan vieren en in aanloop naar een parlementair reces stijgt de besluitvaardigheid van ons politiek apparaat. Voogdijminister is Philippe Muyters, de minister van Werk, Economie, Innovatie en Sport. Wie de penhouder is voor deze levensbelangrijke convenant weet ik niet. Een sportieve economist? Een innoverende werker? Ik weet het niet.

Aan Bruno Beerschot, met dank voor je steun in moeilijke tijden. Je stijl en respect voor integriteit en ethiek inspireert” schreef penhouder Theo Dilissen op 23 april 2003 als persoonlijk woordje op de eerste pagina van zijn boekje “Kennis Maken”. Als topman van Real Software (en Manager van het Jaar 2001) maakte hij een scherpe analyse van het toenmalige economische weefsel. De ondertitel “Van kennen naar kunnen: kritische kanttekeningen bij de NV Vlaanderen” reflecteerde de ambitie van deze voormalige topsporter. In afwachting van de verkoop van Real Software aan Gores had de man immers zijn oog laten vallen op de ministerpost Economie, Wetenschap en Innovatie in de paarse regering. Zijn boekje was een aanloop om alle intelligentia in Vlaanderen in beweging te krijgen. En liefst in de richting van Minister Dilissen.

SM (social media!) rector Torfs was nog geen hoofdtwitteraar van KU Leuven maar zijn voorganger Prof. Dr. André Oosterlinck schreef het voorwoord in “Kennis Maken”. “Om een succesvolle dynamiek van de kenniseconomie op gang te brengen, hebben we nog een lange en niet altijd evidente weg af te leggen. Dit boek geeft een aantal onmisbare wegwijzers aan. De belangrijkste is wellicht de noodzaak van de opmars van de kenniseconomie. Nog niet iedereen is daar blijkbaar van overtuigd. Na de lezing van dit boek zal dat anders zijn”. Dat de Leuvense rector het voorwoord schreef was geen toeval. Als oudste universiteit van het land kan je beter zo snel mogelijk zoete broodjes bakken met een nieuwe minister.

Natuurlijk schreef Theo zijn boekje niet alleen. Zijn eerste verkiezingspamflet werd gesponsord door ISS, Solvus, Microsoft, HP, Baker & McKenzie, Oracle en Business Objects. De penhouder (of ghostwriter) was Erik Durnez die op 80 paginas het prachtige en krachtige verhaal van Theo op een zeer verhelderende wijze toelichtte. Het boek las inderdaad als een trein en sierde in daadkracht. “Kleefkracht zeven” was het laatste hoofdstuk. Daarin werden zeven punten meegegeven om de kleefkracht van Vlaanderen te vergroten en zo de kenniseconomie daadwerkelijk in te bedden in onze regio. Nu de nieuwe imec convenant in de maak is krijgt de afsluitende paragraaf van “Kennis Maken” plots een historische betekenis. “Ten zevende. Een intelligente sturing door de overheid is aangewezen. Twintig jaar na Flanders Technology moeten we de volgende sprong wagen. We hebben behoefte aan een IMEC in andere vakgebieden. Van DIRV naar DURF. Van kennen naar kunnen. Wie start met Flanders Knowhow? Waar blijft de Kennisrevolutie in Vlaanderen?

Theo is geen minister geworden. De man kwam uit Antwerpen en paars werd aangestuurd vanuit Hasselt, Gent en Oostende. Antwerpen was in die tijd de parking. Fientje Moerman verstond het dialect van Guy Verhofstadt en zij werd de nieuwe Minister van Economie, Innovatie en Werk. Maar de voormalige spelverdeler van de nationale basketbalploeg had ooit wat bijlesjes gegeven aan de keizer van Oostende en werd daarvoor bedankt met het voorzitterschap van Belgacom. Tja, Bellens was het vriendje van Di Rupo en rood had toen aardig wat te zeggen in de Brusselse Telefoon Torens.

Flanders Knowhow is er gekomen in 2005. De penhouder en stille kracht hierachter was Prof. Dr. Paul Lagasse van UGent en toen voorzitter van het IWT. Het kwam op de wereld als IBBT. Niet het Initiatief voor Beter Beeld op Televisie maar het Interdisciplinair Instituut voor Breedband Technologie. We hadden eindelijk een onafhankelijke onderzoeksinstelling die in opdracht van de Vlaamse overheid innovatie binnen ICT stimuleert en daardoor een blijvende en positieve impact creëert op de maatschappij. Vraaggedreven, interdisciplinair onderzoek in samenwerking met technologie leveranciers en gebruikers, excellente research in maatschappelijk relevante domeinen, stimuleren van ondernemerschap en het uitbouwen van een breed (inter)nationaal ecosysteem voor ICT innovatie. IBBT bewees hier op korte tijd dat software –en niet hardware- de échte kracht van verandering en innovatie is. Het feit dat de grootste bedrijven ter wereld (Google, Facebook, Microsoft, Amazon) software bedrijven zijn is het bewijs van deze stelling. Apple is volgens velen hardware maar Steve Jobs himself positioneerde Apple steeds als software in de mooiste (hardware) verpakking.

Met IBBT werd maar één fout gemaakt; de naam. Leg maar eens uit waar IBBT voor staat, je krijgt het zelfs niet uitgesproken in de taal van Obama. Te lang hebben we gewacht met de rebranding naar iMinds. Want iMinds zegt het allemaal. In Vlaanderen zit de grondstof immers tussen 1,5 en 2,0 meter boven de grond. En dat is de enigste grondstof die we hebben. iMinds moet de katalysator zijn en blijven voor de uitbouw van de kenniseconomie in Vlaanderen. Daarom roep ik in deze laatste column iMinds uit tot #ICTWoordVanHetJaar2016. Omdat het aangeeft waar Vlaanderen voor moet gaan en staan.

De penhouders voor de nieuwe imec convenant dragen een zware verantwoordelijkheid. Het samengaan van imec en iMinds mag geen snelle overname worden maar moet een nieuw strategisch onderzoekscentrum (SOC) worden; een (h)echte NewSoc, op basis van een ‘best-of-both-worlds’ principe. Ik wou dat Theo er nog was. Dan kon hij de voogdijminister uitleggen dat wanneer een voetbalploeg een basketbalploeg overneemt er niet noodzakelijk een betere sportvereniging ontstaat. Nieuwe hardware heeft steeds nieuwe software nodig, nieuwe software zorgt voor (business model) innovatie maar heeft niet noodzakelijk nieuwe hardware nodig. Het Vlaams economisch weefsel en vele global innovators zijn ook klanten van de NewSoc, niet alleen een paar hardware multinationals. Kan het Vlaams parlement hieromtrent deze week een paar vragen stellen? Wordt het “imec, powered by iMinds” of “iMinds, with imec inside”? Graag een keuze, geen compromis. Lokale software ondernemers hebben hun voorkeur, globale hardware multinationals ook. Maar de Vlaamse belastingsbetaler beslist. Over naar het Vlaams parlement dus.

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd en onder een lichtjes gewijzigde titel op 16 december 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van datanews magazine)

Digitale koterijen

De Datanews CIO of the Year is intussen bekend en de jury heeft het nogmaals overleefd. Wat 20 jaar geleden startte als een “ICT manager van het jaar” projectje is sinds enkele jaren uitgegroeid tot een prestigieuze “CIO of the Year” happening met alles erop en eraan. Alleen “Onderneming van het Jaar” en “Manager van het Jaar” doen het beter dan deze hoogmis van de ICT sector.

Tijd om even achter de schermen te kijken en uit de biecht te klappen. De kroon ontbloten is schering en inslag in dit land maar een Datanews jurylid moest destijds in de handen van hoofdredacteur Baudouin Elleboudt, reserve-kolonel bij de Gidsen, zweren op het hoofd van zijn vrouw en kinderen dat hij alle jurygeheimen zou meenemen in zijn graf. Inderdaad, het waren toen allemaal mannelijke juryleden. Er is blijkbaar nog niet veel veranderd want de CIO of the Year is alweer een man. Ondanks petities, betogingen en zelfs dreigbrieven van de #straffemadammen heeft de Datanews redactie het toch gewaagd aan de jury een shortlist van vijf mannen voor te leggen. Baudouin zou trots geweest zijn op zijn troepen vandaag.

Baudouin is ons inderdaad veel te vroeg ontvallen en bij vele juryleden komen de lippen dus geleidelijk los ondanks de dure eed die gezworen werd. Bij velen zijn de kinderen echter het huis uit en sommigen zijn reeds aan hun tweede of derde vrouw. Datanews was toen in handen van de Nederlandse VNU maar voor de catering van de jury zorgde Baudouin persoonlijk. Karnemelk en brood zijn immers niet de juiste brandstof voor de hersenen. Jureren voor de ICT Manager van het Jaar was eerder een Michelin of Gault Millau proeverij dan een evaluatie van een ICT rolmodel. Elk jurylid denkt met weemoed terug aan de villa –met zwembad- in de Hulstlaan waar de Datanews redactie destijds gevestigd was. Wat een wijnkelder, wat een cognacbar! Legendarisch was de uitspraak van een befaamde prof die voorstelde per vogelpik te beslissen toen twee kandidaten exact hetzelfde aantal punten van de jury hadden gekregen.

Het was de spreekwoordelijke druppel. De zakelijke Nederlanders konden deze bacchanalen niet meer aan en verkochten de Datanews parel aan Roularta. Onmiddellijk werd alles professioneler. De “ICT manager van het Jaar” werd uitgebouwd tot “CIO of the Year”; voor de schermen moest alles glamour en glitter worden want de macht was aan de media. Achter de schermen werd het echter allemaal wat minder. Geen jurering in de villa meer maar in het zakelijke Roularta gebouw aan de Nato. De Dom Pérignon werd plots een cider, de foie gras een broodje en de wijn werd water. Juist het potlood en een stapel ponskaarten voor de juryleden werden behouden. Begrippen als cost-of-ownership en business alignment deden hun intrede, later kwam er zelfs elevator pitch, lean & mean en burnrate bij. De eerste generatie van juryleden gingen met honger –en dorst- van tafel en met hen verdwenen ook de laatste bits en bytes. ICT is intussen mainstream geworden en velen willen de “CIO of the Year” reeds upgraden tot “CDO of the Year”.

Voor mij echter geen Chief Digital Officer maar een Chief Disruption Officer. Omdat ik digitaal al lang geen bijvoeglijk naamwoord meer vind. #WeAreDigital en digitaal moet een zelfstandig naamwoord én een werkwoord worden. Een werkwoord voor iedereen. Want de digitale (!) kloof is er nog steeds. Vroeger ging het over hebben of niet hebben. Over het hebben van een personal computer, over het hebben van internet toegang etc … Vandaag gaat het over kennis en gebruik. Terwijl onze kinderen nooit iets anders hebben gekend dan een digitale televisie en een digitale telefoon zijn er nog steeds velen die meer focusen op het verleden dan op de toekomst of die onvoldoende bewust zijn van –of interesse hebben in- de impact van technologie. Het zijn deze mensen die digitaal nog steeds als een bijvoeglijk naamwoord gebruiken en geloven dat de nieuwe wereld een digitale kopij zal zijn van de oude wereld.

Daarom nomineer ik –na digibesitas, chineren, digipolist, selvie, hinssiaan, twinking en crowdf**cking- deze maand digitale koterij als kandidaat #ICTWoordVanHetJaar. Digitale koterij ontstaat wanneer we bestaande processen digitaliseren zonder enige zin voor vernieuwing en verandering. Het dokters- en medicatiebriefje had al lang kunnen afgeschaft worden maar ik vrees dat het ene zwarte tekst op een groen en het andere zwarte tekst op een wit scherm zal worden. Laat technologie het werk doen. “Eliminate the middleman” belooft blockchain. Maar hier in België is het traditionele middenveld alweer onderweg met het bouwen van digitale koterij. We misten de eID en de e-commerce trein. Gaan we de blockchain speedboot ook missen?

Ter afsluiting. Dit jaar is een vrijkaartje voldoende maar kunnen volgend jaar de heren en de dames van de Jury naast de CIO of the Year en het ICT Project of the Year ook een winnend ICT Woord van het Jaar selecteren? Altijd goed voor mijn clickrates. Ik zal alvast de broodjes van de jury betalen.

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd maar onder dezelfde titel op 18 november 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van datanews magazine)

Crowdf…ing

Herbert Marshall McLuhan (21 juli 1911, Edmonton, Canada – 31 december 1980) was een Canadees filosoof en wetenschapper die zich onsterfelijk maakte met zijn veelbesproken stelling “the medium is the message”. Hij beweerde dat de media een verlenging zijn van de menselijke zintuigen en zowel het individu als de maatschappij op een bepalende manier beïnvloeden. Hij verdeelde de communicatiemiddelen in hot (met hoge intensiteit, zoals radio en film) en cool (lage intensiteit, zoals telefoon en televisie). Met zijn veelbesproken stelling bedoelde McLuhan dat het communicatiemiddel een beslissende stempel drukt op de betekenis van de boodschap. Met de woordspeling in de titel van zijn boek “The medium is the massage” bedoelde hij dat de media een doordringende, knedende, dus als het ware een masserende werking bezitten. Vandaag twijfelt niemand aan zijn kernbewering; om de huidige wereld te begrijpen dient men de media te begrijpen. Tot zover Wikipedia, de Encyclopedia Britanica, de Winkler Prins van het internet.

Weinigen weten dat McLuhan in 1959 reeds sprak over ‘the global village’ lang voordat dit voor iedereen zichtbaar werd met de opkomst van het internet en het wereldwijde web. De man zou dus zeker een mening gehad hebben over de sociale media van vandaag. Zou hij ze hebben ingepast in de dualiteit hot/cool of zou hij een derde categorie verzonnen hebben? Ik geloof in het laatste. McLuhan had naast hot en cool waarschijnlijk gesproken –in analogie met fast food- over fast media. Het gaat vandaag niet alleen over sociale media maar vooral over snelle media. ‘Om de huidige wereld te begrijpen dient men de media te begrijpen’. Snelheid en oppervlakkigheid zijn inderdaad schering en inslag geworden in onze hedendaagse samenleving.

In Datanews van 18 maart 2016 nomineerde ik chineren als kandidaat #ICTWoordVanHetJaar maar ik ben er niet in geslaagd te achterhalen wie er enkele weken geleden als eerste via twitter Eandis de Chinese bel aanbond. Plotseling was er een stortvloed van meningen over het verleden en de toekomst van het electriciteitsnetwerk in Vlaanderen. Kortom, de kabel ‘van den elentriek’ die bij ieder van ons thuis en op het werk de lampen laat branden. Daarom hebben velen waarschijnlijk het licht gezien en voelen zij zich geroepen om snel een oppervlakkige uitspraak te maken over de zin en onzin van een Chinese investering in het Vlaamse State Grid. Ik voel me niet geroepen om een uitspraak te maken over de grond van de zaak maar de verwijzing naar de splinter en de balk gaat hier toch even op. In de toekomst gaan Chinezen waarschijnlijk 14% bezitten van het electriciteitsnetwerk en zich jaarlijks verzekeren van 14% van de uit te keren winst. Zal ik iedereen er nog even op attent maken dat Amerikaanse digipolisten (Datanews van 15 april 2016) al jaren zo goed als gratis gebruik maken van de telefonie-, kabel- en draadloze netwerken uitgebaat door onze telecomoperatoren en dagelijks miljoenen advertentieinkomsten zo goed als onbelast vanuit onze locale economie versluizen naar fiscale paradijzen? Hun aandeelhouders worden er beter van, de Belgische samenleving blijft verweesd en verarmd achter. Wanneer gaat dit debat eindelijk gevoerd worden met kennis van zake i.p.v. de snelle en oppervlakkige Eandis soap van de voorbije weken?

Laat ons elkaar ook behoeden voor snelheid en oppervlakkigheid in de vele interessante crowdfunding dossiers die vandaag als paddenstoelen uit de grond schieten. Er staat aardig wat geld op spaarboekjes, spaarboekjes brengen niets meer op maar kijk uit wanneer bankiers en ondernemers elkaar vinden via powerpoint presentaties. Business plannen worden doorgaans gepresenteerd via powerpoints maar worden opgevolgd via spreadsheets. Het is dus een hele uitdaging voor potentiële investeerders om op de juiste manier te investeren in de juiste initiatieven. Ik raad bij deze elke crowdfunder aan zich wat te verdiepen in Warren Buffet en andere succesvolle investeerders vooraleer op basis van een flashy presentatie van enkele slides een emotionele beslissing te nemen. Lernout & Hauspie was jaren geleden crowdfunding avant la lettre maar het gerechtelijk dossier loopt nog steeds. Sommige L&H investeerders van het eerste uur voelen zich –terecht of onterecht- genomen en nemen nu het woord crowdf…ing in de mond. De nominatie van deze maand voor het #ICTWoordVanHetJaar; crowdf…ing. Leve de snelheid en de oppervlakkigheid.

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd maar onder dezelfde titel op 14 oktober 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van datanews magazine)

 

Eerst nadenken, dan tweeten

Waarom stopt het bedrijfsleven toch steeds in de maanden juli en augustus? Schoolvakantie, parlementair reces en zelfs bij Roularta legt men de drukpersen stil zodanig dat we zonder onze Datanews op vakantie dienen te vertrekken en ander papier moeten vinden om de barbeque aan te steken. Deze zomer was het nog erger; Tour de France, voetbal én olympische spelen zorgden voor een nooit geziene daling van de productiviteit in ons land. Waar is de tijd dat het ene gewest het andere verweet dat het België aan de rand van de afgrond bracht? De voorbije maanden zat iedereen broederlijk in driekleur naast elkaar voor een klein, groot of supergroot scherm en daalde het bruto-binnenlands-product zienderogen. Met als logisch gevolg dat begin september bij Caterpillar en AXA aan de alarmbel werd getrokken. Hoge loonlasten, lage intresten op spaarboekjes klinkt het dan terwijl iedereen gewoon rustig voor TV zat en de weinigen die toch aan het werk waren systematisch werden afgeleid via allerlei commentaren op sociale media. Wil je de productiviteit in België omhoog krikken? Sluit Facebook en Twitter af, zo eenvoudig is het.

Het wereldwijde energieverbruik van het internet stijgt jaarlijks met 7% want Facebook, Twitter en andere sociale media staan nooit stil. Ik denk dat ze zelfs pieken in de zomermaanden. In die periode hebben de mensen immers nog meer tijd om meningen te ventileren en elkaar de duivel aan te doen. Dus is de commotie op en rond sociale media dan het hoogst. Zo stelde ik op 29 juni (!) 2010 op mijn blog reeds dat Twitter is the Vuvuzela of the internet. Everyone has a horn, blows it loudly, resulting in pure buzzing noise. Deze zomer was het weer zover, sommigen noemden Twitter zelfs een riool en pleitten voor een boycot. Riolen hebben echter hun nut, vraag het maar aan de inwoners van het oude Rome en daarom mijn warm pleidooi voor een juist gebruik van Twitter. Laat ons stoppen met tweeting maar starten met twinking. Twinking is het samenvoegen van tweeting en thinking; eerst nadenken, dan pas tweeten. Verzint eer gij begint. En zo hebben we –na digibesitas, chineren, digipolist, selvie en hinssiaan– de september nominatie voor het #ICTWoordVanHetJaar gelanceerd.

Op 30 augustus ll. had ik bvb. graag wat meer twinking en wat minder tweeting gezien naar aanleiding van het persbericht van de Europese Commissie over de 13 miljard euro illegale belastingsvoordelen waarvan Apple had geprofiteerd. De eerst tweets, zelfs van gereputeerde business magazines, nagelden Apple aan de schandpaal en dat was een steek door mijn hart. Sinds mijn eerste leerjaar eet ik elke dag een appel, ik schrijf dit stuk op een MacBook Air, heb een iPhone SE in mijn binnenzak, vul mijn Tax-on-Web in op mijn iPad en slaap al jaren met oordopjes om te wennen aan de draadloze Apple AirPods die nu pas beschikbaar zijn. Kortom Apple kan voor mij niets verkeerd doen. Toch werd Apple via de vele tweets met alle zonden van de wereld overladen.

Twinking zou echter Ierland met alle zonden van de wereld overladen hebben. Want het persbericht uit Brussel gaf niet alleen Apple een veeg uit de pan maar vooral Ierland. Dat ontdek je echter pas na een tweede lezing en wat nadenken. De vraag is immers niet wie door de deur is gestapt maar wel wie de deur heeft opengezet. Het gras is altijd groener aan de overkant en dat zetten die Guinness drinkers al jaren in de praktijk rond bedrijfsbelasting. Op een soortgelijke wijze reden ooit de “couponnetjestreinen” van onze (groot)ouders naar belastingsparadijs Luxemburg dat jaren later een vergelijkbare truuk uithaalde om op de digital highway een verlaagd BTW tarief te hanteren. Plotseling deden Amazon en Microsoft al hun online business vanuit Luxemburg. Harmonisatie van verschillende belastingen in de EU-28 zone is ver zoek en daar maken mijn vrienden digipolisten handig gebruik van. Europese outlaws zoals Ierland en Luxemburg blijven de deur open zetten voor global outlaws zoals Apple en Amazon. Tijd dus voor een Brussel met ballen, tijd voor twinking ipv tweeting door Europese ambtenaren, burgers en consumenten.

Om af te sluiten. Microsoft Belgium is een NV, IBM Belgium en Facebook Belgium zijn BVBA’s. Google Belgium is een NV maar Crystal Computing, het Google datacenter in Mons, is een BVBA. BVBA’s zijn besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid die –in tegenstelling tot NV’s- veel minder transparent kunnen opereren. Hebben we echt een persbericht van EC Brussels nodig om hier iets aan te doen? Of speelt België in de poule van Ierland en Luxemburg? Aarzel niet om dit opiniestuk verder te twinken. Je mag het zelfs tweeten.

 

Bruno Segers
Voorzitter Flanders Investment & Trade
ICT oudstrijder (Digital, Oracle, Lotus, IBM, Microsoft, RealDolmen, IrisPact)

(Deze bijdrage verscheen lichtjes gewijzigd maar onder dezelfde titel op 16 september 2016 in de maandelijkse “bruno blogt” rubriek van datanews magazine)

Een Vlaamse feestdag heeft één Vlaams geschenk nodig

Een Vlaamse feestdag heeft één Vlaams geschenk nodig, van de regering voor alle burgers.

11 juli vieringen. Overal ten velde vind je dit weekend en vandaag maandag weer allerlei festiviteiten. In steden, gemeenten, verenigingen en bij vele groepen Vlamingen wordt deze datum jaarlijks aangegrepen om bij elkaar te komen. Vlaanderen viert feest maar elke Vlaming viert feest op zijn of haar manier. De ene speecht of spuwt, de andere zingt, nog iemand eet of drinkt. Ambtenaren vieren de feestdag met een verlofdag maar aangezien Vlamingen noeste werkers zijn viert de meerderheid vandaag deze feestdag met een stakingsvrije werkdag. Kortom, we bewijzen vandaag alweer onze éénheid in bescheiden- en verscheidenheid. Want ééndracht maakt macht is iets wat de Vlaming nooit echt in de mond heeft durven nemen. We praten weliswaar dezelfde taal en behoren tot dezelfde cultuurgemeenschap maar met zijn allen onvoorwaardelijk hetzelfde denken en doen ligt blijkbaar nog steeds niet in de volksaard. Op dat punt kunnen we allemaal iets van de Limburgers leren …

Historisch hebben we echter bewezen dat we ons wel degelijk achter één vlag kunnen scharen en met een plan ten aanval kunnen trekken en daadwerkelijk onze krachten kunnen bundelen. Dat is immers de geest van 11 juli die juist daarom sinds 1973 de Feestdag is van de Vlaamse Gemeenschap. Op 11 juli 1302 versloegen milities van de Vlaamse steden en gemeenten aan de Groeningekouter bij Kortrijk een leger van Franse ridders te paard. Daar bovenop zorgde Hendrik Conscience met zijn Leeuw van Vlaanderen voor een leuke laag romantiek rondom deze eeuwenoude Guldensporenslag. En zo roept deze dag bij elke Vlaming jaarlijks dezelfde emoties op; een overwinning tegen de Fransen en –bij uitbreiding- tegen de Franstaligen. Een jaarlijkse herinnering aan het onafgewerkte (con)federale België dat in 1830 alleen maar kon ontstaan omdat de grotere ons omringende landen er niet langer voor wilden vechten. Weinigen lijken echter te onthouden dat op 11 juli 1302 Vlamingen samen ten strijde trokken, hun kerktorens en belforten verlieten om samen te werken rond een gemeenschappelijk doel. Wanneer gaan we nu eindelijk beseffen dat op 11 juli 1302 de Vlamingen streden voor hun welvaart en welzijn in plaats van tegen de Franstaligen?

James Freeman Clarke stelde ooit “A politician thinks of the next election. A statesman, of the next generation” en daarmee is bewezen dat Gaston Geens eerst en vooral een staatsman was en vervolgens een politicus. Meer dan een generatie geleden, in 1982, startte deze eerste minister-president van de Vlaamse regering met DIRV de derde industriële revolutie in Vlaanderen op en daarvan plukken we vandaag nog steeds vele vruchten. De omstandigheden waren weliswaar makkelijker; de eerste federalisering van België was juist achter de rug en alle Vlamingen wilden samenwerken rond één gemeenschappelijk project en aantonen dat zij hun toekomstige Vlaamse welvaart, economische activiteit en werkgelegenheid konden waarborgen. “Wij zullen moeten bewijzen dat wij, wat we zelf doen, beter doen” klonk het en er werd handig ingespeeld op de vernieuwing van het industrieel weefsel naar nieuwe technologieën. In Gent rezen de Flanders Expo hallen en de Flanders Technology beurs uit de grond, in Leuven onstond IMEC, GIMV werd opgezet en jaren later kreeg Gaston Geens terecht zijn standbeeld in Aarschot. Hij was er immers in geslaagd een Vlaamse vlag te planten en het Vlaamse volk te laten samenwerken rond een gemeenschappelijk project.

De huidige Vlaamse regering heeft het iets moeilijker dan haar eerste voorgangers onder leiding van Gaston Geens. Na meer dan een generatie en vele staatsmannen (of waren het politici?) hebben we nog steeds niet de juiste staatsvorm gevonden voor dit kleine landje rond Brussel. Erger nog, politici die het in België niet voor elkaar kregen, pretenderen nu zelfs EU op de juiste manier te kunnen organiseren. De wereld is intussen razendsnel globaal en digitaal geworden, Vlaanderen heeft evenveel inwoners als de stadsstaat Singapore en evenveel vierkante kilometers als Los Angeles Metropolitan Area. De media werden bovendien snelle en populistische social media die -samen met oppositie- een win-win model nastreven op basis van het cultiveren van problemen en conflicten in plaats van het stimuleren van de oplossingen en samenwerkingen. Men spint graag garen uit het uitvergroten van een onpopulaire maatregel, een ongelukkige uitspraak of het doorlichten van ongunstige besluiten. Weinig aandacht voor het toelichten van projecten die een volk kunnen samenbrengen rond een gemeenschappelijk doel. Politici worden dus in reactieve of negatieve modus geduwd en niet geholpen bij het proactief en positief uitbouwen van een dragend project.

Nochtans is deze Vlaamse regering zeer actief en goed bezig op vele fronten. Maar ik ben ervan overtuigd dat velen nog niet door hebben wat de vlag is waar men voor staat en wat de weg is die men dagelijks gaat. De burgers zien immers door het bos de bomen niet meer wegens het ondermijnende populisme en korte termijn handelen van media en oppositie. Er werd het voorbije jaar een VISIE2050, een langetermijnstrategie voor Vlaanderen, op punt gezet. Deze toekomstvisie toont het Vlaanderen dat we wensen voor de volgende generatie: een sociaal, open, veerkrachtig en internationaal Vlaanderen dat welvaart en welzijn creëert op een slimme, innovatieve en duurzame manier en waarin iedereen meetelt. Met “You’ve got to think about big things while you’re doing small things, so that all the small things go in the right direction” wordt Alvin Toffler letterlijk en terecht geciteerd in deze visietekst. Maar juist hier wringt het schoentje; er wordt door geen enkele minister een verband gelegd tussen de visie en de dagelijkse uitvoering. Daardoor wordt de indruk gewekt dat iedereen opereert binnen het eigen domein en op eigen houtje. Niets is echter minder waar.

Er is dus behoefte aan één duidelijk signaal. Eén eenvoudig geschenk waar gans Vlaanderen op wacht op deze Vlaamse feestdag. Zoals we ooit DIRV kregen hebben we nu meer dan ooit behoefte aan een vlag en een plan; een kapstok waar we al onze acties aan ophangen en via dewelke we consistent communiceren. Zodanig dat het voor iedereen duidelijk wordt waar we voor gaan en waar we voor staan. Een stevige vlag en een stevige kapstok die door media en oppositie niet meer vernietigd kan worden en die de volgende generatie met hetzelfde enthousiasme kan nalezen op Wikipedia zoals de huidige generatie het doet met DIRV.

In Vlaanderen komen de grondstoffen al lang niet meer uit de grond maar bevindt onze grondstof zich op 1,5 en 2,0 m boven de grond; onze handen en onze hersenen. Juist daarom denk ik dat Smart Flanders of Slim Vlaanderen het juiste geschenk zou kunnen zijn van de Vlaamse regering aan de Vlaamse bevolking op haar feestdag. Op die manier worden de vlag en de kapstok eindelijk duidelijk. Deze regering kan wel degelijk welvaart en welzijn creëren op een slimme, innovatieve en duurzame manier in een sociaal open, veerkrachtig en internationaal Vlaanderen, waarin iedereen meetelt. Er kan een samenwerkingsmodel ontstaan dat verkokering en oppositie overstijgt. We kunnen tevens zorgen voor een unieke beweging van optimisme, wil voor verandering en duurzame vooruitgang binnen alle lagen van de bevolking en tegelijkertijd Vlaanderen positioneren als één dynamisch en leefbaar stadsgewest in het centrum van Europa.

Smart Flanders kan in het buitenland gebruikt worden om Vlaanderen als één merk en een sterke regio te positioneren. Daarnaast kunnen bestaande initiatieven en clusters hier probleemloos aan opgehangen en mee geassocieerd worden. De recente maatregelen klinken plots als Smart Energy, Radicaal Digitaal wordt Slimme Overheid, Smart Health, Smart Logistics, Slimme Mobiliteit, Smart Cities, Smart Ports …. en het zal snel duidelijk worden dat er in Vlaanderen meer gebeurt dan we allemaal denken en dat de strategie daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Volgens een weldoordacht en georchestreerd plan.

Mijn grootvader sprak steeds over “Arm Vlaanderen” maar met dit geschenk zullen onze kleinkinderen spreken over “Slim Vlaanderen”. Wat dat is op deze feestdag het Vlaanderen waar we vandaag allemaal, in binnen- en buitenland, voor willen gaan en staan. Denk er even over na, geniet vooral van deze feestdag maar laat media en oppositie rustig smullen van de opgezette hetze.

Bruno Segers – Voorzitter Flanders Investment & Trade

PS Ik ben nog steeds geen Vlaams nationalist maar in de snel veranderende globale en digitale wereld van vandaag ben ik meer dan ooit een Vlaams economist en Vlaams realist. Alleen een keiharde en georchestreerde samenwerking rond één Vlaams socio-economisch project kan zorgen voor de welvaart en het welzijn van ALLE Vlaamse burgers. De taart moet eerst gebakken worden en kan pas daarna verdeeld worden. First things first in Smart Flanders.